بازار
ماجرا از جایی جالب میشود که همین اتاق، با تمام سادگی ظاهری‌اش، در مختصات زندگی امروز ایرانی‌ها می‌تواند ارزشی قابل‌توجه داشته باشد. فرش‌ها و وسایلی که زمانی بخشی عادی از زندگی خانوارها بودند، حالا ممکن است برای بسیاری به کالاهایی گران‌قیمت تبدیل شده باشند. همین تناقض کافی است تا تصویر «خانه محقر» رحیم نجار، به‌جای بازنمایی صرف فقر و فرودستی، معنای دیگری هم پیدا کند؛ معنایی که شاید بتوان آن را با تعبیر امروزی‌ها، کمی «دارک» توصیف کرد.
برای کسانی که رمان «بامداد خمار» را نخوانده‌اند یا اقتباس سریالی آن را ندیده‌اند، باید گفت محور اصلی داستان، عشق پرچالش و طبقاتی میان محبوبه، دختر خانواده مرفه و اشرافی خان‌سالار، و رحیم نجار، جوانی از طبقه فرودست و شاگرد نجار است. رابطه‌ای که در تقابل با مخالفت خانواده، مرزبندی‌های طبقاتی و ساختار مردسالارانه شکل می‌گیرد و سرنوشت شخصیت‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
در ادامه، بخشی از کپشن پستی را مرور می‌کنیم (احتمالا بخشی از رمان بامداد خمار) که کاربری با نام «احمدی‌راد» همراه با انتشار تصویر خانه رحیم نجار منتشر کرده است: «با رحیم در برابر چشم دایه مثل دو مجسمه، مودب و دست به زانو در کالسکه نشستیم. به دستور دایه کالسکه از چند خیابان و یکی دو کوچه گذشت و در محله نسبتا شلوغی مقابل یک خانه کوچک ایستاد دایه کلیدی از جیب بیرون کشید و در چوبی سبز رنگ کوچکی را گشود. وارد دالان … …
