کاپیتان زن جاده‌ ها / روایت زندگی و سختی‌ های رانندگی ترانزیت و اتوبوس از زبان یک زن + فیلم

به گزارش خبرنگار اقتصادی رکنا، رانندگی اتوبوس و ترانزیت، شغلی است که پشت ظاهر ساده آن، ساعت ها رانندگی، خستگی، بی خوابی، دوری از خانواده و مواجهه با خطرهای جاده ای پنهان شده است؛ شغلی که حضور زنان در آن هنوز برای بسیاری از مردم صحنه ای متفاوت و گاه غیرمنتظره محسوب می شود. اما برای اعظم صدری که شش سال است پشت فرمان اتوبوس می نشیند، این شغل بخشی از زندگی اوست؛ زنی که مسیرهای طولانی داخلی و خارجی را طی کرده و در کنار علاقه به رانندگی، با دشواری هایی مواجه شده که به گفته خودش، پیش از ورود به این حرفه کمتر درباره آنها به زنان گفته می شود. او از تجربه هایش در جاده، واکنش مردم به حضور یک زن پشت فرمان اتوبوس، سختی های جسمی و روانی این شغل، مشکلات زنان برای ورود به بازار کار، نبود یک مسیر مشخص برای رسیدگی به مسائل رانندگان زن و حتی خطرهایی می گوید که ممکن است یک راننده تازه کار را بدون آگاهی کافی تهدید کند.

روایتی از پشت فرمان اتوبوس؛ جایی که به گفته او، علاقه به رانندگی به تنهایی کافی نیست و برای ماندن در این حرفه، حمایت، آموزش و امنیت شغلی هم لازم است. «اولین بار که پشت فرمان نشستم، فکر می کردم خیلی سخت است»

اعظم صدری، راننده اتوبوس، حدود شش سال است که در این حرفه فعالیت می کند. او می گوید علاقه به تجربه کارهای متفاوت، از کودکی در وجودش بوده و پیش از رانندگی اتوبوس، مشاغل مختلفی را تجربه کرده است؛ از خیاطی و آرایشگری گرفته تا آموزش آشپزی و شیرینی پزی و فعالیت در شرکت نفت.

او درباره نخستین تجربه رانندگی با اتوبوس می گوید:«حس خیلی قشنگی داشتم. فکر می کردم خیلی سخت است، اما وقتی پشت فرمان نشستم، دیدم مثل ماشین های دیگر است. همان لحظه برایم جذابیت داشت و خیلی راحت و ریلکس پشت فرمان نشستم.»

به گفته او، نخستین تجربه رانندگی اش در دوران کرونا و همراه با محدودیت های آن دوره بوده، اما همین تجربه باعث نشده علاقه اش به این شغل کمتر شود. «مردم با دیدن زن راننده تعجب می کنند»

این راننده زن درباره واکنش مردم به حضور زنان پشت فرمان اتوبوس می گوید نگاه ها متفاوت است؛ برخی از مردم با دیدن یک راننده زن تعجب می کنند و برخی دیگر با تشویق از او استقبال می کنند. …