به گزارش عصر خبر، همین واقعیت، یک پرسش اساسی را پیش روی سازمان تامین اجتماعی و مجموعه نهادهای مسئول قرار میدهد: اگر قرار بود هپکو پس از سالها بحران دوباره به نقطهای برسد که کارگران نگران حقوق و آینده شغلی خود باشند، فلسفه ورود سهامدار جدید و سازوکارهای نظارتی آن چه بوده است؟نوشته های مشابه کمک یک میلیون یورویی مسی به اسرائیل 1393/05/01 لغو مصوبه “دورکاری” دولت دهم+دلایل 1392/09/08
موضوع زمانی جدیتر میشود که به ساختار نظارتی سازمان تامین اجتماعی توجه کنیم. سازمان بهعنوان سهامدار عمده شرکتهای زیرمجموعه، علاوه بر حضور در فرآیندهای مدیریتی، از ابزارهایی مانند حراست، بازرسی و معاونت اقتصادی برای رصد عملکرد شرکتها برخوردار است.
با این حال، وضعیت امروز هپکو این سؤال را ایجاد کرده که آیا نظارت بر این شرکت به اندازهای که باید، مستمر، دقیق و پیشگیرانه بوده است؟
از وعده احیا تا بازگشت نگرانیها
هپکو در سال ۱۳۹۹ پس از سالها فراز و نشیب ناشی از خصوصیسازی و مشکلات مدیریتی، بار دیگر تحت مدیریت سازمان تامین اجتماعی قرار گرفت. این اتفاق برای کارگران و مردم اراک با امید به بازگشت این مجموعه به مسیر تولید همراه شد.
اما گزارشهای منتشرشده درباره وضعیت هپکو در سال ۱۴۰۴، تصویر متفاوتی ارائه میکند؛ از تاخیر در پرداخت حقوق کارکنان گرفته تا کاهش شدید تولید و ثبت سفارش.
اگرچه مدیریت شرکت ممکن است برای این مشکلات دلایل مختلفی داشته باشد، اما یک پرسش اساسی همچنان باقی است: این علائم چه زمانی برای سهامدار عمده آشکار شد و در صورت مشاهده نخستین نشانههای انحراف از برنامه، چه اقدام اصلاحی صورت گرفت؟
حلقه نظارت؛ مسئولیت با چه کسی است؟ …
