«نبرد بادبادک‌ها» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی الهام ابراهیمی و نویسندگی امیررضا مافی، داستان گروهی از نوجوانان را روایت می‌کند که پس از حمله‌ای ناشناخته به ذهن ساکنان جزیره، از این اتفاق در امان می‌مانند و برای نجات دیگران وارد ماجرایی پرمخاطره می‌شوند. ایده اولیه ظرفیت قابل توجهی دارد؛ ترکیبی از تعلیق، ماجراجویی، فناوری و نبردی که می‌تواند لایه‌های روان‌شناختی و اجتماعی هم پیدا کند.
این انیمیشن در دو هفته نخست اکران، در ۸۷ سینما روی پرده رفته و به فروشی معادل ۳ میلیارد و ۹۸۹ میلیون و ۴۵۸ هزار تومان رسیده است. آماری که تصویری از استقبال اولیه مخاطبان ارائه می‌دهد، هرچند فروش گیشه به‌تنهایی نمی‌تواند معیاری برای سنجش کیفیت یک اثر باشد. مشکل از جایی آغاز می‌شود که فیلم نمی‌تواند ظرفیت‌های داستانی خود را به یک تجربه سینمایی منسجم تبدیل کند.
جهان بزرگ، قصه‌ای کوچک
یکی از مشکلات اصلی «نبرد بادبادک‌ها» نسبت میان جهان طراحی‌شده و داستانی است که قرار است در آن اتفاق بیفتد. فیلم برای ساختن یک فضای علمی‌تخیلی، سراغ جزیره‌ای در جنوب ایران رفته و تلاش کرده معماری بومی را با تجهیزات مدرن و نشانه‌های آینده‌نگرانه ترکیب کند. ایده جذابی است؛ به‌خصوص در سینمایی که کمتر به سراغ خلق جهان‌های ایرانی در ژانر علمی‌تخیلی رفته است. با این حال، طراحی یک جهان متفاوت به‌تنهایی نمی‌تواند به آن جان بدهد. جهان داستانی باید قواعد خودش را داشته باشد و تماشاگر بتواند منطق اتفاقاتش را بفهمد.
…
دانلود از کافه بازار
