طرحهای بازنشستگی در ایران هم از این نوع طرحها (یعنی DB) هستند و بنابراین، ماهیتا و بهصورت طبیعی با بلوغ و پیشیگرفتن هزینهها بر منابع مواجه میشوند؛ اما مسالهای که وجود دارد این است که طرحهای ایران غالبا زودتر از موعدی که انتظار میرفت به بلوغ و کسری نقدینگی رسیدند. این پدیده در ایران نتیجه حرکتی درست برعکس تجربه کشورهای موفق دنیا است: در سالهایی که انتظار بر این بود با افزایش امید زندگی سن بازنشستگی افزایش یابد، با گسترش بازنشستگیهای پیشازموعد، سن بازنشستگی موثر در کشور کاهش یافت؛ شرایط احراز برای برخورداری از مزایای بازماندگان راحتتر شد و تعهدات دولتی و حمایتی به طرحها تحمیل شد. در پی طی مسیری اینچنینی، نسبت بیمهپردازان به مستمریبگیران در صندوقهای بازنشستگی کشور روند نزولیِ پرشیبی گرفت؛ بهطوریکه در سازمان تامین اجتماعی این نسبت از ۲۰.۳ در سال۱۳۵۷ به ۱۰.۳ در سال۱۳۶۱ رسید، یعنی در عرض تنها چهار سال نصف شد و پس از تداوم روند نزولیِ مستمر، به ۳.۳ در سال۱۴۰۴ رسید؛ یعنی اکنون، در تامین اجتماعی بهازای هر مستمریبگیر تنها ۳ بیمهپرداز وجود دارد. …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۳ ساعت قبل
زمان حقیقت را روشن میکند
صندوقهای بیمه بازنشستگی اجتماعی که مقدار مزایای معینی در زمان بازنشستگی را براساس فرمول مشخصِ تصریحشده در قانون تضمین میکنند، ذاتا به مرور زمان و با افزایش تعداد مستمریبگیران با کاهش توانایی بلندمدت در تضمین تعهدات مواجه میشوند. صندوقها با این ویژگی، که اصطلاحا مزایامعین (DB) نامیده میشوند، بهطور معمول از روند بلوغ لجستیک پیروی میکنند؛ یعنی در سالهای ابتدایی که طرح جوان است، مخارج بهدلیل پایینبودن تعداد مستمریبگیران کم است، اما بهتدریج با افزایش عمر طرح، تعداد مستمریبگیران و همچنین، متوسط سنوات افراد اضافه میشود و به این ترتیب، بر مخارج افزوده میشود تا اینکه مخارج به سطح تقریبا ثابتی میرسد؛ چراکه بخش عمده جامعه تحت پوشش بوده و ورودی جدید به طرح کم است و افراد عضو طرح نیز به سطح حداکثر سنوات خدمت نزدیک شدهاند. بهعبارتدیگر، تعداد افراد مستمریبگیر و همچنین میزان مستم …
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اگر تنها یک گروه سنی را از ابتدای ورود به طرح تا انتهای دوران بازنشستگی در نظر بگیریم، روند بلوغ چنین طرحی حدود ۷۰سال به طول خواهد انجامید. البته، عدد دقیق دوره بلوغ طرحها، بسته به امید زندگی در کشورهای مختلف میتواند متفاوت باشد؛ اما در هر صورت، در تجارب موفق دنیا مشاهده میشود که کشورها غالبا با مجموعهای از اقدامات و اصلاحات پیشگیرانه این دوره را گستردهتر میکنند؛ برای مثال، در طول زمان گروههای جدیدی را تحت پوشش قرار میدهند، تغییرات و اصلاحات مختلفی در میزان مستمری و مزایا انجام میدهند، شرایط احراز بازنشستگی مانند سن و سنوات مورد نیاز بازنشستگی را متناسب با روند امید زندگی تغییر میدهند و مستمری را به میزان مشارکت در طرح و امید زندگی گره میزنند.
