زندگی قهرمان نوستالژی آذربایجانی‌ها در کنج معنویت روستا

به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک، یک کلیپ از حساب «امین رسولی، طنزپرداز و شاعر اردبیلی» کافی بود تا موجی از نوستالژی ترکی آذربایجانی بخشی از شبکه‌های اجتماعی را دربرگیرد. 

 با انتشار نسخه‌ای کهنه و خاطره‌انگیز از ترانهٔ «سنی یاناسان، تویوق آپاران…»، نه فقط ملودی زنده شد، بلکه پرسشی طرح کرد که هزاران نفر را به کامنت‌ها کشاند: این صدا از کیست؟ این ضبط متعلق به کدام سال و کدام گوشه از آذربایجان است؟

همان ملودی شاد و محلی که با واژه‌های آشنای آذربایجانی، تصویری ساده و کمی شیطنت‌آمیز از عشق و زندگی روستایی می‌سازد؛ ترانه‌ای که سال‌هاست در حافظهٔ جمعی مردم آذربایجان مانده و حالا دوباره جان گرفته است.

ترانهٔ «سنی یاناسان، تویوق آپاران» (معنی تقریبی: بسوزی مرغ‌دزد که منو آتیشم زدی…) از آن دسته ملودی‌های محلی شاد و بازیگوشانهٔ آذربایجانی است که در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ در عروسی‌ها و محافل روستایی می‌پیچید. داستانش ساده و عامیانه است: روایتی طنزآمیز و پرشور از عشق، حسادت و زندگی روزمره، جایی که واژه‌های محلی مثل «تویوق» (مرغ) و عبارات ضرب‌المثل‌گونه، تصویرگر لحظه‌های شاد و کمی شیطنت‌آمیز روستایی است. ملودی‌اش سبک، ریتمیک است؛ از آن آهنگ‌هایی که مادربزرگ‌ها هنوز زیر لب زمزمه می‌کنند و یاد روزهای نوارکاست و گرامافون را زنده می‌کند. خواننده کیست و کجاست؟

خوانندهٔ این اثر، بانو اعظم پایدار (معروف به سیمین یا سیم و زر) است؛ زنی از روستاهای هشتجین خلخال که در دههٔ پنجاه در کنار پدر نابینایش عاشیق قوتعلی پایداری، دف می‌زد … …