رکنا: انتخابات میان دوره ای آمریکا در سوم نوامبر ۲۰۲۶ با تغییر قابل توجهی در آرایش سیاسی این کشور همراه شد. حزب دموکرات (Democratic Party)توانست کنترل مجلس سنا را از جمهوری خواهان پس بگیرد و در مجلس نمایندگان نیز به کسب اکثریت نزدیک شود. این نتایج در شرایطی رقم خورد که بخش قابل توجهی از رای دهندگان از افزایش هزینه های زندگی، وضعیت اقتصادی و عملکرد دولت دونالد ترامپ ابراز نارضایتی کرده بودند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش گروه روانشناسی رکنا، انتخابات فقط رقابت میان احزاب و نامزدها برای به دست آوردن کرسی های سیاسی نیست بلکه می تواند بازتابی از احساسات، نگرانی ها، انتظارات و ارزیابی شهروندان از وضعیت زندگی خود باشد. زمانی که یک حزب پس از دوره ای از تسلط رقیب به قدرت پارلمانی نزدیک می شود یا کنترل یکی از نهادهای اصلی قانون گذاری را به دست می گیرد، پرسشی فراتر از نتیجه انتخابات مطرح می شود: چه اتفاقی در ذهن و احساس جامعه رخ می دهد که بخشی از رای دهندگان خواهان تغییر در توازن قدرت می شوند؟ رای دادن راهی برای بازگرداندن احساس کنترل
یکی از مفاهیم مهم در روانشناسی اجتماعی و سیاسی، احساس عاملیت یا باور به توان اثرگذاری بر محیط است. انسان ها زمانی که تصور می کنند تصمیم های مهم زندگی شان بدون توجه به خواسته ها و منافع آنها گرفته می شود، ممکن است به دنبال راه هایی برای بازگرداندن احساس کنترل باشند.
انتخابات یکی از مسیرهای نهادی برای تجربه این اثرگذاری است. شهروند با رای خود تلاش می کند در تعیین مسیر سیاست گذاری مشارکت داشته باشد. به همین دلیل، تغییر حمایت انتخاباتی از یک حزب به حزب دیگر را می توان در برخی شرایط به عنوان تلاش بخشی از جامعه برای اثرگذاری دوباره بر تصمیم های عمومی بررسی کرد.
البته نمی توان انگیزه همه رای دهندگان را یکسان دانست. برخی ممکن است به دلیل مسائل اقتصادی، گروهی به دلیل سیاست های اجتماعی و برخی دیگر به دلیل نارضایتی از عملکرد دولت یا نامزدهای خاص تصمیم گرفته باشند. فشار اقتصادی چگونه به رفتار سیاسی تبدیل می شود؟ …