اما زمانی که پروژهها برای داوری بررسی شدند، تصویری متفاوت شکل گرفت. پشت هر مستند و ابتکار، داستان گروهی بود که در میان دشواریها، کار خود را ادامه داده بودند؛ سازمانهایی که با امکانات محدود، همچنان برای حل یک مسئله اجتماعی تلاش میکردند و میجنگیدند تا راهی پیدا کنند که بتوانند از یکدیگر مراقبت کنند.
سومین اختتامیه جایزه معین فقط مراسم اعلام اسامی برگزیدگان نبود؛ فرصتی بود برای دیدن تجربههایی که معمولاً در هیاهوی مسائل بزرگی مانند جنگ، کمتر دیده میشوند. اهمیت جایزه دوسالانه دکتر مجتبی معین که با هدف شناسایی، مستندسازی و تقدیر از پروژهها و ابتکارات اجتماعی سازمانهای مردمنهاد شکل گرفته، فقط در یافتن ایدههای تازه نیست؛ بلکه در ثبت تجربههایی است که حاصل سالها مواجهه مستقیم با مسائل جامعهاند؛ تجربههایی که اگر ثبت نشوند، ممکن است با هر تغییری و در گذر زمان از بین بروند.
«مصطفی معین»، رئیس هیئتمدیره «مؤسسه معین»، در این مراسم بر پیوند میان چهار مفهوم «داوطلبی، مستندسازی، مدیریت دانش و نوآوری» تأکید کرد؛ مفاهیمی که در کنار یکدیگر میتوانند فعالیتهای اجتماعی را از تجربههای فردی و پراکنده فراتر ببرند و به دانشی قابلانتقال برای دیگران تبدیل کنند. …
