«در فضای مجازی میبینیم که راکون را در اهواز میفروشند، خرس سیاه را در بلوچستان و افعی دمعنکبوتی را در جای دیگری.» این گفته طاهر قدیریان، حفاظتگر، است. به گفته او، در سازمان حفاظت محیطزیست مسئولی هم برای رصد فضای مجازی وجود دارد. اما همچنان مشخص نیست این مقام بودجه، امکانات یا همکارانی در اختیار دارد و در این زمینه چه میکند و چه فعالیتهایی انجام شده است.
فیلم مربوط به این تولهخرسهای سیاه یک ماه و نیم پیش به دست سازمان حفاظت محیطزیست رسید. قرار بود فرستنده فیلم یک ماه صبر کند تا ببیند قاچاقچی دستگیر میشود یا نه و بعد فیلم را منتشر کند. بااینحال، کسی که این تولهخرسها را به دام انداخته، دستگیر نشده است. «دو هفته قبل از سازمان حفاظت محیطزیست پیگیری کردم. به من گفتند فیلم قدیمی است. اما مهم نیست که فیلم قدیمی باشد یا نه؛ مهم این است که مسیر قاچاق قطع شود.»
به گفته قدیریان، در فیلم منتشرشده قفسهایی را میبینیم که شبیه قفسهای کشفشده در بانه است. «به نظر میرسد ما با یک قاچاق اتفاقی مواجه نیستیم، بلکه با شبکهای سازمانیافته سروکار داریم که کارشان قاچاق حیاتوحش است.»
قدیریان میگوید: «یک فعال محیطزیست یا یک حفاظتگر، مانند مرتضی آریانژاد، میتواند مردم محلی را آموزش دهد، با مرمت سازههای سنتی آبخیزداری به نام دربن، زیستگاه را بهبود بخشد و با محکمکردن آغلها تعارض را کاهش دهد؛ اما نمیتواند با قاچاق سازمانیافته مقابله کند. یک فعال محیطزیست توان عملیاتی مقابله با باندهای قاچاق را ندارد و این کار وظیفه سازمان حفاظت محیطزیست و دیگر نهادهاست.» خرسها از پاکستان به ایران قاچاق میشوند …

بازار





























































