در شرایط کنونی و پس از ماه ها تنش، به نظر می رسد که سیاست جدید ایران صرفاً با هدف پاسخ دادن به حملات آمریکا دنبال نمیشود، بلکه میتواند تلاشی برای افزایش هزینه حضور نظامی آمریکا در منطقه باشد.
پس از ماهها درگیری و رویارویی نظامی میان ایران، اسرائیل و آمریکا، شرایط جدیدی در منطقه شکل گرفته است؛ شرایطی که در آن تهران، با وجود خسارتهایی که متحمل شده، همچنان توانسته بخش مهمی از ظرفیتهای سیاسی و نظامی خود را حفظ کند.
جنگی که آمریکا از ۲۸ فوریه با هدف محدود کردن برنامه هستهای و موشکی ایران و اعمال فشار بر ساختار سیاسی این کشور آغاز کرد، به اهداف مورد نظر واشنگتن بهطور کامل دست نیافت و در مقابل، ایران نیز توانست با ادامه حملات خود، هزینههای قابل توجهی به طرف مقابل وارد کند.
آتش بس یا توافق احتمالی به معنای پایان درگیری نیست
محمد آیتاللهی طباطبایی در فارن افرز نوشت: در جریان این درگیری، تهران کنترل تنگه هرمز را در اختیار گرفت و محدودیتهای گستردهای بر تردد در این مسیر اعمال کرد؛ اقدامی که پیامدهای آن در بازار انرژی نیز دیده شد. نیروهای نظامی ایران همچنین توانستند با وجود حملات گسترده، بخشی از توان عملیاتی خود را حفظ کنند و به حملات علیه مواضع آمریکا در منطقه ادامه دهند. در همین حال، حمایت داخلی در آمریکا از ادامه جنگ کاهش یافته و مخالفتهای بینالمللی با اقدامات واشنگتن افزایش پیدا کرده است.
با این حال، این شرایط به معنای آن نیست که نگرانیها در تهران پایان یافته است. مقامهای ایرانی همچنان احتمال افزایش فشارهای نظامی و اقتصادی آمریکا را جدی میدانند و معتقدند محدودیتهایی که در مقطع فعلی بر واشنگتن وجود دارد، ممکن است در آینده تغییر کند.
از این منظر، ادامه فشار متقابل برای تهران صرفاً به معنای تداوم درگیری نیست؛ بلکه بخشی از محاسبات امنیتی جدیدی است که پس از جنگ شکل گرفته است. در این چارچوب، هرگونه توافق یا آتشبس نیز لزوما به معنای پایان اختلافات نخواهد بود، زیرا در تهران این نگرانی وجود دارد که آمریکا پس از تجدید قوا بار دیگر فشارهای نظامی و اقتصادی را افزایش دهد.
چرا رویکرد تهران تهاجمی تر شد؟ …


دانلود از کافه بازار

















![[امیرعلی ابوالفتح] جایگاه آمریکا در خلیج فارس پس از جنگ با ایران](/news/u/2026-08-18/ettelaat-31c1d.jpg)







































































