ایالات متحده و اسرائیل در فوریه ۲۰۲۶ با هدف بازشکلدهی به خاورمیانه وارد جنگ با ایران شدند. بااینحال، به نظر میرسد این ایران است که از مراحل اولیه جنگ آمادهتر بیرون آمده تا قدرت بیشتری را در منطقه اعمال کند و احتمالاً نفوذ ایالات متحده بر آینده منطقه در حال افول است.
ایالات متحده و اسرائیل انتظار داشتند که حمله آنها جمهوری اسلامی را سرنگون کند و در غیر این صورت، توانمندیهای هستهای و نظامی آن را به میزان چشمگیری تضعیف نماید تا ایران دیگر تهدیدی برای اسرائیل و ایالات متحده ایجاد نکند.
با خلع سلاح و تضعیف ایران، این دو متحد میتوانستند نظم منطقهای جدیدی را در خاورمیانه شکل دهند؛ اسرائیل و عربستان سعودی روابط خود را عادیسازی میکردند و این امر چارچوبی را برای تعیین تکلیف سرنوشت فلسطینیان و آینده لبنان و سوریه ایجاد میکرد. با پشتیبانی ایالات متحده، اسرائیل سپس میتوانست بهعنوان دژ امنیتی منطقه عمل کند و نفوذ سیاسی و اقتصادی آن بدون مانع در سراسر منطقه گسترش یابد.
اما جنگ، در عوض، محدودیتهای قدرت نظامی ایالات متحده و اسرائیل را آشکار ساخت. ایران که انتظار جنگ را داشت، آماده بود. این کشور استراتژیای را به اجرا گذاشت که مانع از دستیابی متخاصمان پیشرفتهتر و دارای قدرت هستهایاش به اهداف جنگیشان شد. ایران نهتنها خلع سلاح و تضعیف نشد، بلکه قویتر و حتی پیروزمند به نظر میرسید. این کشور تاکنون از بدترین شرایط جنگ جان سالم به در برده و پیروزیهای استراتژیک مهمی به دست آورده است. …
