او ادامه داد: در سال ۱۳۴۶ یک گروه آلمانی در جریان بررسیهای خود در طبیعت، نشانههایی از حضور این جانور را مشاهده کردند؛ این نشانهها شامل سرگین، ردپا و خراشهایی روی درختان بود.
صفایی افزود: چند سال بعد، گروه دیگری برای جستوجوی این گونه به طبیعت آمدند و موفق شدند شش رأس گوزن زرد را مشاهده کنند. این گوزنها پس از شناسایی، به دشت ناز ساری تکثیر و پرورش داده شدند و سپس به جزیره اشک منتقل شدند و در آن مناطق برنامه تکثیر و پرورش این گونه دنبال شد.
معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست با اشاره به وضعیت کنونی جمعیت گوزن زرد در کشور گفت: اکنون بیش از ۱۰ سایت پرورش گوزن زرد در ایران داریم و جمعیت خوبی از این گونه در کشور وجود دارد.
وی با بیان اینکه شرایط برای تداوم حیات این گونه فراهم شده است، گفت: گوزن زرد در حال حاضر آمادگی تداوم حیات دارد و ما حتی گوسالهگیری نیز داشتهایم. همچنین در جلگه خوزستان و منطقه دز، رهاسازی و اقدامات خوبی برای احیای این گونه انجام شده است.
صفایی در ادامه با تأکید بر اهمیت گوزن زرد ایرانی اظهار کرد: جالب است بدانید که گوزن زرد ایرانی تنها بازمانده این گونه اندمیک است و در هیچ کجای دنیا به جز ایران وجود ندارد.
وی در پایان بر اهمیت تداوم برنامههای تکثیر، پرورش، رهاسازی و احیای زیستگاههای این گونه تأکید کرد تا جمعیت گوزن زرد ایرانی بتواند در طبیعت کشور به حیات خود ادامه دهد.
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1246128
اخبار وبگردی را در اینجا … …
