نفتکش‌ ها پیاپی می‌سوزند، خلیج فارس تا سالها تاوان می‌دهد؛ جنگی که حیات دریایی را نشانه گرفته است / سازمان‌ های محیط‌ زیستی کجا هستند؟

انفجار فقط یک کشتی را نابود نمی‌کند؛ یک زنجیره غذایی را هدف می‌گیرد

اولین خطای رایج در مواجهه با انفجار نفت‌کش‌ها این است که تصور کنیم تنها با یک حادثه آتش‌سوزی دریایی روبه‌رو هستیم. نفت‌کش یک مخزن شناور عظیم است که ممکن است علاوه بر محموله نفتی، هزاران تن سوخت مصرفی، روغن‌های صنعتی و مواد شیمیایی مورد استفاده در عملیات دریایی را در خود داشته باشد. وقتی چنین شناوری هدف قرار می‌گیرد یا بر اثر انفجار و برخورد با مین آسیب می‌بیند، باید چند نوع آلودگی را هم‌زمان در نظر گرفت.

نخست، نشت محموله نفتی و سوخت کشتی است. اگر بدنه مخازن آسیب ببیند، نفت و فرآورده‌های نفتی می‌توانند روی سطح آب پخش شوند یا در شرایط خاص به لایه‌های پایین‌تر آب و رسوبات منتقل شوند. گستردگی آلودگی به نوع نفت، حجم نشت، دمای آب، جریان‌های دریایی، باد و وضعیت موج بستگی دارد. بنابراین نمی‌توان بدون اطلاع از مشخصات هر شناور، برای همه انفجارها یک میزان آلودگی فرض کرد.

اما مسئله فقط لکه سیاه روی آب نیست. نفت خام و فرآورده‌های سنگین حاوی ترکیباتی هستند که بعضی از آنها برای موجودات دریایی سمی‌اند. هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای یا PAHs از مهم‌ترین این ترکیبات هستند. بخشی از این مواد می‌توانند به بافت آبزیان راه پیدا کنند، به اندام‌های حساس آنها آسیب بزنند و در مراحل مختلف رشد و تولیدمثل اختلال ایجاد کنند.

تخم و لارو ماهی‌ها، سخت‌پوستان و سایر موجودات دریایی در برابر آلودگی‌های نفتی آسیب‌پذیری بالایی دارند. ممکن است یک ماهی بالغ از یک منطقه آلوده فرار کند، اما تخم‌ها و لاروها چنین امکانی ندارند. آلودگی می‌تواند پیش از آنکه ماهی به اندازه قابل‌صید برسد، فرصت زنده ماندن را از آن بگیرد. …