بازار
دیوید ای. فرانک (David A. Frank)، استاد بلاغت در کالج افتخاری رابرت دی. کلارک دانشگاه اورگن آمریکا، پژوهشگر حوزه استدلال و تحلیل گفتمان سیاسی است. پژوهش‌های او موضوعاتی همچون مناقشه اسرائیل و فلسطین، روابط خارجی آمریکا، پیشگیری از نسل‌کشی و نقش استدلال در حل مسالمت‌آمیز منازعات را در بر می‌گیرد.
فرانک که از سال ۱۹۸۱ در دانشگاه اورگن تدریس کرده و بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ ریاست این کالج را بر عهده داشته است. او در این گفت‌وگو با عصرایران، ضمن بررسی موانع دستیابی به توافق میان ایران و آمریکا، از پیامدهای ادامه جنگ و ظرفیت‌های دیپلماسی برای پایان دادن به درگیری می‌گوید.
*ایران می‌گوید همچنان اختلاف‌های مهمی میان مواضع تهران و واشنگتن درباره شرایط پایان دادن به جنگ وجود دارد، اما در عین حال تأکید می‌کند که دیپلماسی باید ادامه یابد. از نظر شما، مهم‌ترین نقطه اختلاف دو طرف دقیقاً چیست؟
-مهم‌ترین نقطه اختلاف میان آمریکا و ایران، برداشتی است که هر یک از خود دارند: هر دو تصور می‌کنند در حال پیروز شدن در جنگ هستند، در حالی که هر دو در حال شکست خوردن‌اند. [ادعای مصاحبه شونده درباره ایران طبعا موضع عصر ایران نیست]. هیچ راه‌حل نظامی یی وجود ندارد و تنها راه‌حل، راه‌حلی مبتنی بر دیپلماسی است.
اگر توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ میان ایران و شش قدرت جهانی، از جمله آمریکا، موسوم به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، همچنان پابرجا مانده بود، احتمال وقوع این جنگ فاجعه‌بار بسیار کمتر می‌شد. این توافق حاصل ۲۰ ماه مذاکره و بیش از ۱۲ دور گفت‌وگوی رسمی بود.
جیمز متیس، وزیر دفاع وقت آمریکا، در سوم اکتبر ۲۰۱۷ به کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا گفت که باقی ماندن در توافق، در راستای منافع امنیت ملی این کشور است. …
