به گزارش مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن، در این نشست، مسعود سخیراوی، پژوهشگر و آهنگساز و فعال حوزه موسیقی و فرهنگ عربهای خوزستان و سیدکاظم قریشی، پژوهشگر و صاحبنظر حوزه ادبیات، نویسنده، مترجم و کارگردان تئاتر با بررسی زندگی و میراث این دو هنرمند، نقش موسیقی، شعر و روایت شفاهی را در انتقال بخشی از حافظه فرهنگی خوزستان تشریح کردند.
سخنرانان با اشاره به پراکندگی منابع و فرسودگی بخشی از نوارهای صوتی قدیمی، بر ضرورت شناسایی، مستندسازی، اعتبارسنجی و آرشیو این میراث تأکید کردند. سخیراوی: علوانیه در بستر فرهنگ اجتماعی خوزستان شکل گرفت
مسعود سخیراوی، پژوهشگر و آهنگساز و فعال حوزه موسیقی و فرهنگ عربهای خوزستان، در بخش نخست نشست به زندگی و جایگاه علوان الشویع پرداخت و گفت شخصیت هنری علوان در محیط اجتماعی و فرهنگی محل زندگی او شکل گرفت و «علوانیه» نیز در پیوند با همین بستر به تدریج در حافظه فرهنگی مردم خوزستان تثبیت شد.
به گفته سخیراوی، استمرار علوانیه را باید در تداوم سنتها، آیینها و عناصر فرهنگی منطقه جستوجو کرد. او با اشاره به فضاهای اجتماعی مانند مضیف و برخی سنتهای محلی، این عناصر را از زمینههای مهم شکلگیری و انتقال این گونه موسیقایی دانست.
سخیراوی همچنین با استناد به روایتهای شفاهی، علوان را هنرمندی مهماننواز و بخشنده توصیف کرد و گفت بخشی از تصویر اجتماعی او از طریق همین خاطرات به نسلهای بعد منتقل شده است.
او تأکید کرد که فعالیت علوان به اجرای موسیقی محدود نبود و علوانیه در موقعیتهای مختلف اجتماعی و آیینی، از جمله سوگواری، اجرا میشد و ظرفیت بیان مضامینی مانند اندوه، دلتنگی، خشم، حماسه و تجربههای اجتماعی را داشت. علوانیه؛ پیوند موسیقی، ربابه و شعر
سخیراوی ربابه را از عناصر اصلی اجرای علوانیه دانست و درباره ساختار سنتی این ساز توضیح داد. به گفته او، سادگی ساخت ربابه و دسترسیپذیری آن در محیط محلی، در تداوم این شیوه اجرایی مؤثر بوده است. …
