بازار
وی افزود: ما هر سال از معاونت اقتصادی شهرداری مصوبه‌ای برای معقول‌تر شدن عوارض می‌گیریم که تأییدیه شورای شهر و فرمانداری را هم دارد و شهردار یا معاون او نیز آن را امضا می‌کند. اما وقتی پایان سال می‌رسد، شهرداری مناطق آن را ملغی یا غیرقانونی اعلام می‌کند. مگر می‌شود نامه‌ای که وحدت رویه دارد و تاییدیه شورای شهر و فرمانداری را دارد، به‌سادگی ملغی شود؟
صفرپور با اشاره به سابقه عوارض سطوح، بیان کرد: ما به دیوان عدالت اداری نامه زدیم و دیوان اعلام کرد عوارض سطوح غیرقانونی است، چون در اکثر شهرهای ایران گرفته نمی‌شود و فقط در اهواز و یکی دو شهر دیگر اخذ می‌شد. شهرداری می‌گوید حالا که عوارض سطوح غیرقانونی است، باید تمام ملک‌ها را تبدیل کاربری و تجاری‌سازی کنیم.
وی افزود: باشگاه‌ها معمولا در کوچه‌ها و بین خانه‌های مسکونی هستند؛ یک خانه چهارصد تا پانصد متری حداقل شش تا هشت میلیارد تومان ارزش دارد و تجاری‌سازی‌اش حتی ممکن است به ۱۰ میلیارد تومان هم برسد.
این باشگاه‌دار با تأکید بر غیرعملی بودن این راهکار، گفت: آیا صاحب خانه، حاضر است ملکش را تجاری کند؟ معلوم است که اینکار را نمی‌کند، چون به دردش نمی‌خورد و این راهکار در واقع به بن‌بست می‌رسد.
وی افزود: نکته مهم این است که ٩٨ درصد باشگاه‌ها استیجاری و مستأجر هستند. یعنی حتی اگر صاحب ملک هم راضی شود، ملک او در کوچه مسکونی است و قابلیت تجاری‌سازی ندارد.
صفرپور با اشاره به جایگزینی عوارض سطوح با «پذیره»، گفت: شهرداری بعد از غیرقانونی شدن عوارض سطوح، یک کلاه شرعی به نام «پذیره» گذاشت. در قانون، پذیره باید یک‌بار پرداخت شود، اما شهرداری هر ساله آن را ۲ بار دریافت می‌کند. در خود بخشنامه شهرداری آمده که پذیره یک‌بار پرداخت می‌شود، ولی در عمل این‌گونه نیست. …
