آواز ایرج؛ صدایی که قرن ها تکرار نمی‌شود

  ندا سیجانی؛ گروه فرهنگی /  ایرج خواجه‌امیری تنها به دلیل توانایی‌های کم‌نظیرش در آواز مورد احترام نبود؛ اخلاق و منش او نیز در میان اهالی موسیقی زبانزد بود. هنرمندی که نسل‌های مختلفی از خوانندگان و نوازندگان، از او به نیکی یاد کرده‌اند و صدایش را بخشی از حافظه موسیقایی ایران می‌دانند. دی‌ماه ۱۳۹۶ نیز فرصتی فراهم شد تا در روزنامه ایران به مناسبت ۸۵ سالگی استاد ایرج، جشنی خودمانی برای او برگزار کنیم؛ دورهمی صمیمانه‌ای با حضور جمعی از دوستان و اهالی موسیقی، از جمله نصرت‌الله وحدت، سالار عقیلی، علی جهاندار، محمد معتمدی و احسان خواجه‌امیری. در آن جمع صمیمی، «پهلوان آواز ایران» از آرزویی گفت که شاید خلاصه‌ای از دغدغه همیشگی او برای موسیقی کشور بود: «آرزویم این است هنر و موسیقی کشورم روزبه‌روز پیشرفت کند و آوازه آن در دنیا گسترده شود.» حالا سال‌ها از آن روز گذشته است و استاد ایرج دیگر در میان ما نیست؛ اما صدایی که شجریان آن را «مترومعیار» خوانده بود، همچنان در حافظه موسیقی ایران شنیده می‌شود.

  گنجینه آواز ایران

سالار عقیلی خواننده موسیقی سنتی در گفت‌وگو با «ایران» از خاطرات بیش از یک دهه همکاری با زنده‌یاد استاد ایرج خواجه‌امیری گفت؛ همکاری‌ای که از اجرای مشترک قطعه «همه چشم‌ها به ایرانه» آغاز شد و با تولید «آرام جان» ادامه پیدا کرد. عقیلی می‌گوید: «هدفش از این همکاری تنها تولید یک اثر موسیقایی نبوده، بلکه تلاش داشته تصویری ماندگار از یکی از گنجینه‌های آواز ایران برای نسل‌های آینده به یادگار بگذارد.» …