خلاصه هیچ چیزی دست ملتها نیست و فراتر از آن اگر دولتها هم نقش مؤثری داشته باشند باز هم در درون بازی توطئه آمیز چند قدرت حاضر در صحنه از جمله آمریکا خواهد بود. این نوع نگرش و بیان نظرات عامهپسند، نه اینکه تازگی دارد بلکه از دیرباز بوده است، ولی در بنبست کنونی نه جنگ و نه صلح به وجود آمده، نظریه توطئه - اگر بتوان آن را نظریه نامید- میداندار اصلی اندیشه ورزی که نه بلکه برای اظهارنظر، حدت و شدت زیادی یافته است.
مسئولان کشوری البته کمتر، بلکه روشنفکران، در میدان به مردم میگویند «ما چهکارهایم؟ هر چه میخواهد رخ دهد توسط بازیگران پشت پرده تعیین میشود» و برای اثبات نظرات خود چند نمونه رخداد را بهصورت ذهنی به هم ربط میدهند تا ثابت کنند بیعملی، منفعل بودن و ساکت و خاموش ماندنشان ناشی از خرد است و با قیافه مدبرانه و عقل کلی میگویند «هرچه بخواهد بشود میشود»، ما خودمان را سبک نکنیم بهتر است!
مبهم و گونه بودن مواضع سیاسی طرفین بهویژه مواضع مذبذب و چندین گونه رئیسجمهور آمریکا که هیچ محور ثابتی در گفتار و کردار آن وجود ندارد، به توهم تحقیرآمیز تحلیل موضوعات با رویکرد توطئه دامن میزند. …

بازار






































































