بازار
«مسعود پزشکیان»، رئیس‌جمهور ایران، شامگاه دوشنبه ۴ آبان ۱۴۰۵، برای سفری یک‌روزه عازم مسکو شد تا در هشتمین اجلاس سران مجمع کشورهای صادرکننده گاز (GECF) شرکت کند؛ اجلاسی که با حضور سران و نمایندگان کشورهای عضو برگزار خواهد شد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، دیدار پزشکیان با ولادیمیر پوتین نیز در حاشیه این سفر یک‌روزه در دستور کار قرار دارد. همکاری‌های دوجانبه، مسائل انرژی و تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی از محورهای مورد انتظار این رایزنی‌هاست.
در نگاه نخست، این سفر در چارچوب دیپلماسی انرژی و هماهنگی میان کشورهای تولیدکننده گاز تعریف می‌شود؛ اما شرایط سیاسی و امنیتی حاکم بر منطقه، اهمیت آن را فراتر از دستور کار رسمی اجلاس برده است. تهران و مسکو در مقطعی حساس از روابط خود قرار دارند؛ مقطعی که پرونده هسته‌ای ایران، تنش با واشنگتن، وضعیت تنگه هرمز و تلاش برای جلوگیری از گسترش درگیری‌ها، همگی بر محاسبات دیپلماتیک دو کشور سایه انداخته‌اند.
این سفر همچنین پس از دیدار سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، از تهران و ملاقات اخیر پوتین با «استیو ویتکاف»، نماینده ویژه دونالد ترامپ، انجام می‌شود. پوتین در دیدار با ویتکاف بار دیگر آمادگی مسکو را برای کمک به حل بحران مرتبط با ایران اعلام کرد. در نتیجه، دیدار پیش‌روی رؤسای جمهور ایران و روسیه فرصتی برای بررسی این پرسش فراهم می‌کند که کرملین در شرایط کنونی چه نقشی می‌تواند در مسیر کاهش تنش میان تهران و واشنگتن ایفا کند؟
مسئله اصلی اما صرفاً اعلام آمادگی روسیه برای میانجیگری نیست. پرسش مهم‌تر این است که آیا ابتکارهای مسکو می‌توانند به توافقی پایدار و متوازن میان تهران و واشنگتن منجر شوند یا اینکه جنگ دوباره شروع خواهد شد؟
گره‌های کور دیپلماسی و محاسبات کرملین
تحولات خاورمیانه بار دیگر دیپلماسی ایران را در برابر مجموعه‌ای از پرونده‌های به‌هم‌پیوسته قرار داده است؛ از آینده مذاکرات هسته‌ای و سرنوشت ذخایر اورانیوم غنی‌شده گرفته تا امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز و شکل‌گیری ترتیبات جدید امنیت منطقه‌ای. …
