سازمان های مردم نهاد در تنگنای منابع

«افخم صباغ»، بنیان‌گذار و عضو هیئت‌امنای مؤسسه مهر و ماه، از جمله کسانی است که با این مشکلات دست و پنجه نرم کرده است. او تغییرات رخ‌داده را به دو دسته تقسیم می‌کند: تغییر درون سازمان و تغییر درون جامعه هدف. صباغ درباره اتفاقات رخ‌داده برای جامعه هدف به «پیام ما» می‌گوید: «تعداد مراجعان ما بسیار بیشتر شده است، چراکه وضعیت معیشتی مردم رو به زوال رفته است. در واقع، حتی بسیاری از افرادی که زمانی جزو طبقه متوسط بودند، حالا به دهک‌های پایین‌تر سقوط کرده و به اقشار کم‌درآمد پیوسته‌اند. همین امر نیازهای آموزشی، کارهای فرهنگی و حتی تفریحی آنان را تحت تأثیر قرار داده است. در حقیقت، وقتی مشکلات پایه‌ای و معیشتی می‌شود، یعنی مسائل دیگر پیش از آن حذف شده‌اند.»

به گفته او، در شرایط اخیر تعداد مراجعه‌کنندگان ایرانی افزایش یافته است: «در گذشته مهاجران بیشتر به ما مراجعه می‌کردند، اما در این مدت اخیر تعداد ایرانی‌هایی که به ما مراجعه می‌کنند بیشتر شده است. علاوه بر بحث آموزش، هزینه‌های درمان هم زیاد شده و بسیاری از کسانی که به ما روی می‌آورند، به دنبال راهی برای کاهش هزینه‌های درمان خود هستند.»

  کارکنان سازمان‌های مردم‌نهاد نیز تحت تأثیر این شرایط‌‌اند

صباغ در ادامه، شرایط سازمان‌های مردم‌نهاد را توضیح می‌دهد: «با افزایش تعداد مراجعه‌کنندگان، فشار کاری روی کارکنان، مخصوصاً بخش مددکاری، نیز افزایش یافته است. این بحران‌ها زندگی کارکنان ما و همه سازمان‌های مردم‌نهاد را هم تحت تأثیر قرار داده است. ما در ساختار مؤسسه خود هم از داوطلبان استفاده می‌کنیم و هم کارکنان ثابت یا موظف داریم. کارکنان موظف ما، که در واقع در استخدام ما هستند، به‌دلیل شرایط مالی همان حقوق وزارت کار را می‌گیرند؛ حقوقی که کفاف زندگی را نمی‌دهد. در نتیجه، آن‌ها هم مانند سایر مردم از لحاظ مالی تحت فشارند. همچنین فشار روانی و تعلیق زندگی، خستگی روحی و روانی برای نیروها به همراه داشته است.»

البته او از افزایش تعداد داوطلبان در این شرایط خبر می‌دهد: «با اینکه در شرایط خوبی قرار نداریم، در این مدت افراد زیادی مایل بودند که به کمک ما بیایند. این موضوع نشان‌دهنده همدلی‌ای است که بین مردم وجود دارد و سایر همکاران نیز این موضوع را تأیید می‌کنند.» …