تنگسیر، تنهای پر هیاهو/ تحمیل شدن بهروز وثوقی به کارگردان

دم دمای غروب تفتیده بوشهر، زار ممد یک دفعه و بی خبر توی دکان خالو سر وکله اش پیدا شد.

زار ممد: نخسته خالو

خالو: سلام به روی ماهت محمد. چه طوری بیبیخبر راه گم کردی؟ 

زار ممد: ما که همیشه زیر سایه تیم خالو

خالو: زیر علم سید الشهدا باشی چرا برزخی؟

زار ممد: نه خوبم آمدم دو کلوم حرف حساب بزنیم.

خالو: دیگه داشتم جمع و جور می کردم به موقع آمدی نمی خوای بریم منزل

پادکست را اینجا بشنوید

زار ممد: نه همین جا خوبه خیلی وقت تو نمی گیرم. خالو تو از چند و چون زندگی مو با خبری شهرو دخترت زنمه خودمت خالومی. حق پدری به گردنم داری. می دانی دسترنج 20 سال کار کردن و عرق ریختن و سگدو زدن منو این کریم و گنده رجب از خدا بی خبر خوردن یک اب هم روش.

خالو: آره پسرم به خدا که با خبرم.

زار ممد: خودت می دونی یک ساله بابت پولی که بهشون دادم برایم  به کار بندازن. آواره کوچه های شهرم. یک ساله می گن پولت سوخت شد. حسین بزنه کمرشون این ها روز به روز گردن کلفت تر شدن چه طور فقط پول ما سوخت شد.

کار به جایی رسیده خالو آبرو برای مو تو شهر نمونده دیگه نمی تونم سرمو بالا بگیرم اما دیگه بسه مو اگه همین طور بخوام ادامه بدم مجنون میشم و کارم به بیابون می کشه. خلاصه کلوم این که می خوام کار این 2 نامرد را تموم کنم و خونشونو بریزم.

خالو سرش گیج رفت می دانست زار ممد مثل خودش تنگسیره و حرفش حرفه  . آب دهنش را به زحمت قورت داد تا صداش درآمد:

ممد ناسلامتی تو زن و دو تا طفل داری فکر اونا رو کردی مال باخته شدی جون باخته هم می شی.

زار ممد: جون آدم دست خالقه. شاید تونستم سالم از مهلکه در بیامو دست شهرو و بچه هامو بگیرم و برم و گرنه بعد از من زحمت آن ها با شماست خالو.

خالو: با شهرو نقل شو گفتی؟

زار ممد: شهرو زنمه شریک زندگیم امشب باهاش حرف رو تمام و کمال می گم و فردا کارو می سازم.

این رو گفت دیگه منتظر حرف خالو نشد که مبادا نه بیاره تو کار و برقی خداحافظی کرد و از دکان زد بیرون.

  فردای آن روز حوالی ظهر عمارت گنده رجب

زار ممد که چند دقیقه پیش کار کریم را توی بازار معین ساخته بود و نعشش را غلتیده در خوت به امون خدا رها کرده بود حالا دزدکی در پیش شده خانه گنده رجب را باز کرد و جست داخل.

یک گربه خاکستری از هیبت تخراشیده زار ممد ترسید و ناپدید شد. …