شگفتا که هم ترامپ از برجام ناراضی بود و از آن خارج شد و هم مجریان تلویزیون جبهۀ پایداری و هم اسراییل!
مهرداد خدیر| واکنش هیجانی و قدری عصبیِ مجری برنامۀ تلویزیونی "زمانه" در شبکۀ دو سیما به سخنان حسن روحانی در عمل آنچه را رییس جمهوری پیشین گفته تأیید میکند. نه تنها انتقادات او را که فحوای یادداشت روز گذشتۀ ما را.
چرا که نشان میدهد صدا و سیما به جای آن که رسانۀ ملی باشد تریبون یک گروه خاص است که با بودجۀ عمومی درصدد القای افکار و آرای اقلیت به عنوان خواست اکثریت است.
همین که مجری درصدد واکنش برآمد مؤید نکتهای است که در یادداشت قبلی با عنوان "قحط الرجال و فقر سیاست" آوردم: این که مجریان تلویزیون و مداحان به جای مردان و زنان سیاست نظر میدهند.
در برنامۀ زمانه البته جای مداح خالی بود تا سخنان مجری را تأیید کند و احتمالا در نوبت بعد سخنان مجری را به صورت منظوم و در قالب چند بیت در اختیار مداح تندرویی خواهند گذاشت تا برنامه مستند و جذاب شود.
نکتۀ جالب توجه این که آقای روحانی حول سه محور سخن گفته بود:
نخست دربارۀ تنگۀ هرمز و این که رونق آن مهم است و دوم این که جنگ باید عزتمندانه پایان یابد و اگر قصد ادامۀ آن را داریم از مردم بپرسیم آیا موافقاند بیست سال با قدرتهای جهانی در جنگ باشیم و اگر گفتند آری بیست سال ادامه دهیم و سومی دربارۀ صدا و سیما بود و در تأیید و در واقع تغلیظ سخنان رییس جمهور پزشکیان که گفته بود: "من صدا و سیما را نمیبینم چون اعصاب آدم را خراب میکند" و به استناد همین تصریح کرد: "وقت آن رسیده که صدا و سیما ملی شود. یعنی صدای ملت از آن شنیده و سیمای ملت در آن دیده شود."
اگر قرار بر پاسخ گویی میبود طبعا باید آقای مجری به بخش مربوط به سازمان متبوع واکنش نشان میداد ( هر چند در اصطلاح علم حقوق شهادت خادم برای مخدوم، مسموع نیست) ولی او سراغ بخش مراجعه به مردم رفت و بی اشاره به اصل حرف روحانی گفت آیا برای برجام نافرجام نظر مردم را پرسیدید؟ در ادامه هم برای آن که همراهی مخاطب را جلب کند به بنزین هم اشاره کرد.
این پرسش خاصه آنجا که ناظر به توافق هستهای یا برجام بود عمق ناآگاهی و تجاهل و فاجعۀ تحلیل در رسانۀ رسمی را نشان داد زیرا: …
