این پروژه که توسط دفتر معماری آروین به مسئولیت الهام فرخی طراحی شده، از زمستان ۱۳۹۹ آغاز و در سال ۱۴۰۲ به بهرهبرداری رسید. همجواری با بوستان و چشمانداز شهری، ایده اصلی طراحی را شکل داد؛ به همین دلیل بالکنها به گونهای طراحی شدند که با بازشوهای ریلی بزرگ، در بخش زیادی از سال با فضای داخلی خانه ترکیب شوند.
برای کنترل نور و حفظ حریم خصوصی نیز از صفحات متحرک با پوشش برگ نخل داز استفاده شده است؛ عناصری که علاوه بر ایجاد سایه و کنترل دید، به نمای ساختمان هویت متفاوتی دادهاند.
در نمای بیرونی این ساختمان از آجر قزاقی در کنار کاشیهای لعابدار دستساز استفاده شده تا ترکیبی ساده، ماندگار و هماهنگ با فضای شهری ایجاد شود. این پروژه نمونهای از تلاش برای بازتعریف نقش بالکن در معماری مسکونی معاصر تهران است.
