به گفته منابع مطلع، در ارزیابیهای اولیه طرفهای درگیر، امارات به دلیل روابط نزدیک امنیتی و سیاسی با آمریکا و اسرائیل، میتوانست یکی از بازیگرانی باشد که در صورت اطلاع زودهنگام از جزئیات مذاکرات، برای اثرگذاری بر روند آن وارد عمل شود. این نگرانی، در نگاه سه کشور، صرفاً به مخالفت سیاسی محدود نمیشد و احتمال استفاده از ظرفیتهای دیپلماتیک و منطقهای ابوظبی برای ایجاد مانع در مسیر شکلگیری ترتیبات جدید امنیتی نیز مورد توجه قرار داشت. از این منظر، محرمانه ماندن مذاکرات صرفاً یک ملاحظه دیپلماتیک نبود، بلکه بخشی از محاسبه امنیتی سه کشور برای جلوگیری از پیشدستی بازیگران رقیب محسوب میشد.
این نگرانی در شرایطی شکل گرفت که اسرائیل در ماههای گذشته تلاشهایی را برای ایجاد شبکهای از همکاریهای امنیتی با هند و برخی کشورهای منطقه دنبال کرده بود. بنیامین نتانیاهو در ۲۲ فوریه ۲۰۲۶ رسماً از ایده ایجاد یک «ششضلعی از ائتلافها» سخن گفت؛ چارچوبی که اسرائیل، هند، یونان و قبرس را دربرمیگرفت و مشارکت برخی کشورهای عربی، آفریقایی و آسیایی نیز در آن مدنظر بود. …
