بحران معیشت دامن روستایی ها را گرفت / از تن ماهی قسطی تا تخم‌مرغ 27 هزار تومانی !

چرا در شرایط جنگ و تحریم، بار اصلی سیاست‌های انقباضی بر دوش مردمی قرار گرفته که اکثریت آنها مزدبگیرند و با حقوق‌های ثابت ریالی، ناچارند هزینه‌های دلاری زندگی را بپردازند؟

تداوم سیاست‌های نادرست ارزی، فقر و فلاکت اقشار گسترده‌ای از مردم را به شکلی بی‌سابقه تشدید کرده است. بیکاران، فصلی‌کاران، زنان سرپرست خانوار، کارگران حداقل‌بگیر و حتی کارگران متخصص، پرستاران و معلمان، از تأمین یک زندگی حداقلی و ساده محروم مانده‌اند.

شاخص‌های معیشتی به‌شدت نگران‌کننده‌اند؛ کاهش وعده‌های غذایی گرم به یک وعده در روز، گسترش حاشیه‌نشینی، صرف‌نظر کردن بازنشستگان و مزدبگیران از درمان و آمار بالای ترک تحصیل، همگی نشان می‌دهند که بحران معیشت به مرحله‌ای عمیق رسیده است.

گذشته از این موارد، دیگر هیچ‌جا ارزان نیست. بحران گرانی و سیاست‌های نادرست انقباضی که هزینه‌های مازاد فرادستان و قدرتمندان را بر دوش مردم عادی تحمیل کرده، از کلان‌شهرها و شهرهای کوچک و بزرگ فراتر رفته و به روستاها نیز رسیده است.

این وضعیت در حالی رخ می‌دهد که مسئولان بارها از مردم خواسته‌اند کلان‌شهرها را ترک کنند و در شهرهای کوچک یا روستاها به زندگی و اشتغال‌آفرینی بپردازند. با این حال، در مهرماه سال جاری، تورم روستاهای ایران از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده است. در حالی که تورم نقطه‌به‌نقطه شهری در مهرماه به ۸۵.۵ درصد رسید، این شاخص در روستاها رقم ۱۰۷ درصد را ثبت کرد.

نکته مهم آن است که تورم نقطه‌ای روستاها ۲۱.۵ درصد بیشتر از شهرهاست. این اختلاف به آن معناست که رشد هزینه زندگی روستاییان ایران طی یک سال، از مهر ۱۴۰۴ تا مهر امسال، ۲۱.۵ درصد بیشتر از افزایش هزینه‌های زندگی شهرنشینان بوده است. بنابراین، حتی زندگی در روستاهای دورافتاده و فاقد امکانات نیز بسیار گران شده است.

از سوی دیگر، قیمت اقلام اساسی مورد نیاز مردم، از داروهای پرمصرفی مانند انسولین و داروهای فشار خون گرفته تا خوراکی‌های ساده و ابتدایی، به‌شدت افزایش یافته است. نه‌تنها گوشت قرمز، بلکه تن ماهی، گوشت مرغ و حتی تخم‌مرغ نیز از دایره توان خرید بخش گسترده‌ای از تهیدستان شهری خارج شده‌اند. …