بازار
در این گفت‌وگو با دکتر مهدی سوهانیان، دارای دکتری مدیریت صنعتی (گرایش سیستم)، استاد دانشگاه و از مدیران ارشد نظام بانکی، به این پرسش پرداخته‌ایم که تاب‌آوری چگونه از یک مفهوم نظری به دستورکار اجرایی مدیرعامل و هیأت‌مدیره تبدیل می‌شود.
۱ ـ تاب‌آوری در بانکداری دقیقاً به چه معناست و چرا اکنون اهمیت بیشتری یافته است؟
در ادبیات علمی، تاب‌آوری سازمانی سه ظرفیت دارد: جذب شوک، سازگاری با شرایط جدید و بازآفرینی. ظرفیت اول به سرمایه، نقدینگی و عملیات پشتیبان مربوط است؛ ظرفیت دوم به سرعت تصمیم و انعطاف سازمان؛ و ظرفیت سوم به یادگیری و تغییر مدل کار. تاب‌آوری یعنی این سه، همزمان و در سطح کل بانک، نه فقط یک واحد. اهمیتش امروز بیشتر شده است، چون بانک‌ها همزمان با ریسک‌های مالی، سایبری، مقرراتی و عملیاتی روبه‌رو هستند و بانکی که خدمتش قطع شود، اعتماد خود را نیز از دست می‌دهد.
۲ ـ ارزیابی شما از وضعیت فعلی نظام بانکی ایران از منظر تاب‌آوری چیست؟
نظام بانکی ما هم نقاط قوت جدی دارد و هم آسیب‌پذیری‌های روشن. گستردگی شبکه خدمات، زیرساخت‌های پرداخت، تجربه مدیریت تداوم خدمت در شرایط دشوار و سرمایه انسانی باتجربه از دارایی‌های ماست. در مقابل، ناترازی ترازنامه‌ای، وابستگی بخشی از شبکه به منابع بانک مرکزی، تکالیف قیمت‌گذاری‌نشده و فشار بر نقدینگی، «حاشیه ایمنی» نظام را کم کرده‌اند. نگاه واقع‌بینانه این است که هر دو سو را ببینیم؛ ستایش بی‌قید و نقد بی‌راهکار هیچ‌کدام کمکی نمی‌کند.
۳ ـ ناترازی و تاب‌آوری چه رابطه‌ای دارند؟ …
