مقتضیات و الزامات صلح در حقوق بشر دوستانه

پاسخ به این پرسش مستلزم بازاندیشی در مفهوم صلح و توجه به ابعاد کمتر دیده‌شده منازعه است. برای فهم صلح و حل منازعه، نمی‌توان تنها بر آغاز جنگ، تحولات نظامی یا زمان پایان درگیری تمرکز کرد؛ بلکه باید آسیب‌هایی را نیز در نظر گرفت که در جریان منازعه شکل می‌گیرند و ممکن است مدت‌ها پس از توقف خشونت آشکار، در زندگی انسان‌ها و روابط اجتماعی باقی بمانند.

در این چارچوب، عدالت ترمیمی می‌تواند زمینه‌ای برای شناسایی و رسیدگی به آسیب‌های پنهان و بازسازی روابط اجتماعی فراهم کند. بااین‌حال، ظرفیت این رویکرد برای کمک به تحقق صلح، به آن وابسته است که ترمیم را با آشتی صوری، فراموشی گذشته یا نادیده گرفتن مسئولیت‌ها یکسان ندانیم. صلح پایدار مستلزم آن است که رنج آسیب‌دیدگان به رسمیت شناخته شود و پیامدهای انسانی و اجتماعی خشونت، حتی پس از پایان درگیری‌های آشکار، مورد توجه قرار گیرد.

خشونت‌های بی‌صدا؛ لایه‌های پنهان آسیب

هنگامی که از خشونت سخن گفته می‌شود، معمولاً رفتارهای مستقیم و قابل مشاهده‌ای همچون ضرب‌وجرح، تخریب، حملات نظامی و کشتار در کانون توجه قرار می‌گیرند. این خشونت‌ها واقعیت‌هایی انکارناپذیرند که آثار آنها گاه جبران‌ناپذیر است و شناسایی و رسیدگی به آنها ضرورتی اساسی دارد. بااین‌حال، همه آسیب‌های ناشی از خشونت به یک اندازه قابل مشاهده نیستند و بخشی از آنها در روابط اجتماعی، نهادها و مناسبات قدرت استمرار می‌یابند. …