حجت رضایی، امدادگر هلال احمر در گفتگو با SNNTV:حجم انفجار چنان زیاد بود ما فقط درگیر آوار نبودیم، حریق های مختلف، خودروهای آسیب دیده، شعله های آتش شکل گرفته در منازل و به سمت پیکرهای شهدا و مجروحین.در آن عملیات ما نوزاد شش ماهه دیدیم که شهید شده بود و پیکر را خارج کردیم.از آدم های مسن تا نوزاد در محدوده …

در جنگ ۴۰ روزه برخی شاهد ترس شهروندان و ویرانی خانه‌ها و نقاط مختلف تهران و آسیب‌های جانی به دیگران بودند، آسیب دیدند، شغل و محل درآمد خود را از دست دادند، برخی هنوز ترس و رنج آن صداهای وحشتناک را به دوش می‌کشند. برخی از این آدم‌ها حالا دیگر آن آدم‌های دو ماه قبل نیستند و عمق دیدشان تغییر کرده،

نعیمه جاویدی: شانه‌به‌شانه بمباران و انفجارها در جنگی که گذشت، آدم‌ها هم منفجر می‌شدند. ما از انفجار، زخمی‌شدن و مرگ حرف نمی‌زنیم؛ مشاوران و روان‌شناسان اعزام شده به محل بحران کاری می‌کردند حادثه‌دیده حرف بزند، فریاد بکشد، گریه کند، غم و خشم خود را بروز دهد اما در خودش فرو نرود. سکوت و اشتیاق ناخودآگاه …

جنگ برای بسیاری از سالمندان، نه فقط صدای انفجار و خبرهای نگران‌کننده، بلکه به‌هم‌ریختن همان نظم ساده و آشنای زندگی روزمره است؛ یک خرید مختصر، گرفتن دارو، دیدن فرزندان و نوه‌ها یا حتی شنیدن صدای آدم‌ها در خانه، نظمی که با آن روزگار می‌گذرانند در سایه جنگ به هم می‌ریزد و دیوار تنهایی را برای آنان بلندتر …

اولین صدای انفجار که آمد، مادربزرگ زیر لب گفت: خاک که بلرزد، دل آدم هم می‌لرزد.

اقتصادنیوز:سال ۱۴۰۵ برای بسیاری نه با صدای خنده‌های نوروزی، که با مکثی میان خبرها، نگرانی‌ها و امیدهای کوچک آغاز شد؛ جایی که آدم‌ها، در دل نااطمینانی، سعی می‌کنند هنوز چیزی برای ادامه دادن پیدا کنند.

کمند امیرسلیمانی نوشت؛ وطن فقط یک تکه خاک نیست؛ خاطره‌هایمان است، خنده‌هایمان است، آدم‌هایی است که دوستشان داریم.

ز ساختمان‌هایی که با موشک متلاشی می‌شوند، آدم‌هایی بیرون می‌آیند بی‌سر، بی‌پا، ‌بی‌دست، بی‌صورت، گاه زنده با تنی مجروح، گاه مرده با تنی سالم و گاه فقط یک تکه ران. برای دست‌ها و پاها و تکه‌های کوچک باقی‌مانده از بدن‌ها هم معمولا جایی پیدا و همه را یک جا دفن می‌کنند؛ شبیه اتفاقی که سه روز پیش در میناب …

همه جا صدای گریه و فریاد آدم‌ها به گوش می‌رسد. از ابتدای خیابان طرقی که کوچه جاجرودی در آن قرار دارد، اثرات انفجار را می‌توان دید؛ اثراتی که مردم رهگذر را نگه می‌دارد تا با بهت و حیرت به خانه‌ها و دیوارهایی بنگرند که انفجار آن‌ها را تخریب کرده است.

زنی از دور می‌دوَد: «بی‌پسر شدم». او صبح روز سه‌شنبه از انفجار ناشی از موشکباران خیابان جاجرودی رسالت باخبر شده است. با انگشت اشاره خانه پسرش را به نیروهای امدادی که پشت نوار زردرنگ ایستاده‌اند، نشان می‌دهد؛ واحدی که جز چند اسکلت کج و معوج چیزی از آن نمانده است. صدای او در شیون آدم‌های دیگر گم می‌شود. …

«همه آدم‌هایی که چهارشنبه حدود ساعت سه ظهر از اطراف کوچه اولیایی رد می‌شدند، کشته شدند. بعضی از آنها پیاده بودند و بعضی دیگر در ماشین. مثل روزهای دیگر که این خیابان شلوغ و پر‌رفت‌و‌آمد بود و کسی نمی‌دانست قرار است چه اتفاقی رخ دهد». این را جوانی تعریف می‌کند که چهارشنبه‌ شاهد همه چیز در این خیابان بوده …

صبح نهم اسفند، هم‌زمان با اوج حملات اسرائیل و آمریکا به ایران، صدای انفجار تنها چیزی نبود که تهران را لرزاند؛ بی‌خبری نیز بر شهر سایه انداخت. اینترنت‌ها قطع و ارتباطات با مشکل مواجه شد. با این حال شهروندان نه‌تنها باید برای تهیه اقلام غذایی، دارو و مواد مورد نیاز اقدام کنند، بلکه برخی نیز در جست‌وجوی …

جوانی که به خاطر خرید تریاک ناخالص با دوستش درگیر شده و او را به طرز فجیعی کشته بود، هنگام بازسازی صحنه جنایت در حضور قاضی ویژه قتل عمد، راز انفجار و آتش افروزی ساختگی را نیز درحالی فاش کرد که هنوز تحقیقات برای کشف زوایای پنهان این ماجرای جنایی تکان دهنده ادامه دارد.

کارگردان فیلم پل با نقد نگاه کلیشه‌ای به جنگ، پرداخت به درون آدم‌ها را باعث شکل‌گیری داستانی عمیق‌تر دانست.

آرامش بامدادی سوم ژانویه (۱۳دی ماه) شهروندان کاراکاس با صدای انفجار در اقصی‌‎نقاط پایتخت برهم‎ خورد. ارتش ایالات‎‌متحده پس‌‎از ماه‌ها محاصره دریایی و هوایی ونزوئلا با فرمان دونالد ترامپ، رئیس‎‌جمهور آمریکا عملیات ربایش نیکلاس مادورو و همسرش را در دستور کار قرار دادند.

شورای تامین استان قم: یکی از عناصر گروهک تروریستی که با حمل یک نارنجک قصد کشته‌سازی از اغتشاشات را داشت، نارنجک در دستانش منفجر و موجب فوت وی شد.

ساوش یزدانی گفت: چند سال منتظر بودم بخورم به این بنده خدا! از تیم قهرمان فقط آنهایی که نقشی نداشتند مانده‌اند. سال‌ها خواب این لحظه را می‌دیدم چون با آبروی من بازی کردند از تیم حریف فقط وریا غفوری را می‌شناسم. تعجب می‌کنم او با این آدم‌ها دارد کار می‌کند آقای سید حسین دوست خوب من، دیدی زیر آب خودت را …

چند سال منتظر بودم بخورم به این بنده خدا! از تیم قهرمان فقط آنهایی که نقشی نداشتند مانده‌اند. سال‌ها خواب این لحظه را می‌دیدم، چون با آبروی من بازی کردند از تیم حریف فقط وریا غفوری را می‌شناسمتعجب می‌کنم او با این آدم‌ها دارد کار می‌کند آقای سیدحسین دوست خوب من، دیدی زیر آب خودت را هم زدند؟! امیدوارم …

«سینمایش» فیلم مجنون یک نوآوری است؛ شما درگیری را در اطراف خود حس می‌کنید و انفجار‌های فیلم در حاشیه نمایش به شکلی رخ می‌دهد که گرمای آتش صورت شما را لمس می‌کند و لرزش عبور تانک‌ها تن آدم را تکان می‌دهد.

جهان پر از صداست؛ صدای انفجار، بحران، تورم و اضطراب. سکوت ذهن آدم‌ها اما از همیشه پرهیاهوتر شده است. طبق گزارش تازه سازمان جهانی بهداشت، بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان با نوعی اختلال روان زندگی می‌کنند؛ از هر هفت نفر، یک نفر. در ایران، آمارها از دو‌برابر‌شدن نرخ افسردگی و اضطراب خبر می‌دهند؛

سایمون استیونز در «هفت‏‌گوشه» نشان می‌دهد که ترور و خشونت فقط جان آدم‌ها را نمی‌گیرد، بلکه ذهن و روان بازماندگان را هم زخمی می‌کند. او با جملاتی پراکنده و افکاری پریشان، ترومای پس از حادثه را بازتاب می‌دهد: «پیاده برگشتم خونه و دیدم ویرانه شده، از اون‌جا رسیدم به این‌جا و دیگه نمی‌تونم تحملش کنم و می‌خوام …