به نقل از نیچر، موفقیت این دارو که اووِپورکستون (oveporexton) نام دارد و با نام تجاری Orzeyful عرضه میشود، از سوی افرادی که با حمله خواب یا نارکولپسی دستوپنجه نرم میکنند، با استقبال روبهرو شده است.
اما پژوهشگران نیز با اشتیاق این دارو را دنبال میکنند؛ زیرا آن را نخستین عضو از مجموعهای از درمانهای اختلالات خواب میدانند که احتمالا طی سالهای آینده تایید خواهند شد.
این درمانهای نوظهور که بهعنوان آگونیستهای اورکسین شناخته میشوند، هیجانانگیز هستند؛ زیرا نه تنها نوید کاهش علائم بیماری را میدهند، بلکه علت زیستی بیماری را نیز هدف قرار میدهند و حتی ممکن است برای سایر اختلالات عصبی روانی نیز کاربرد داشته باشند.
فرصتی برای تجربه یک زندگی عادی
برای چپمن، دانشجوی ۱۹ ساله دانشگاه تنسی در ناکسویل، این دستاورد تغییری اساسی در زندگی او بوده است.
چپمن مدتها با بیماری خود دستوپنجه نرم میکرد و گاهی روزانه ۱۶ ساعت میخوابید و در مدرسه با مشکل مواجه بود و به شدت به قهوه وابسته بود.
وقتی میخندید، گاهی این اتفاق باعث میشد بدنش از حرکت بایستد و روی زمین بیفتد، در حالی که کاملا هوشیار باقی میماند؛ این علامت یعنی شل شدن ناگهانی عضلات از علائم این بیماری است.
چپمن میگوید به جای اینکه بتواند از تمام چیزهایی که زندگی دانشگاهی ارائه میدهد لذت ببرد، به ندرت از خانه بیرون میرفت.
این وضعیت تا زمانی ادامه داشت که او اوایل امسال به عنوان داوطلب در یک کارآزمایی بالینی شرکت کرد که برای آزمایش نسل جدیدی از داروهای حمله خواب انجام میشد.
او پیش از آن، بیش از ۱۲ دارو از جمله داروهای محرک را امتحان کرده بود، اما اغلب با عوارض روانشناختی شدید مواجه میشد. اکنون او میتواند تمام روز بیدار و هوشیار بماند و شبها خوابی آرام داشته باشد.
او و مادرش حتی در حال برنامهریزی برای سفری به کمپ پایه کوه اورست هستند تا این اتفاق را جشن بگیرند. …
