ورزش را نباید تنها در قاب رقابتهای قهرمانی، سکوهای افتخار و مدالهای رنگارنگ دید. این تصویر، هرچند ارزشمند و الهامبخش است، تمام معنای ورزش را در بر نمیگیرد. وجه بنیادین ورزش، همان لحظههایی است که شهروندی برای تندرستی خود قدم برمیدارد، خانوادهای بخشی از اوقات فراغت خود را به فعالیت بدنی اختصاص میدهد، نوجوانی در محیطی امن و پرنشاط ورزش میکند یا گروهی از همسایگان در یک برنامه ورزشی کنار یکدیگر قرار میگیرند. اینجاست که ورزش از فعالیتی فردی فراتر میرود و به عاملی برای ارتقای کیفیت زندگی شهری تبدیل میشود.
در همین چارچوب، نگاه مدیریت شهری به ورزش اهمیت پیدا میکند. تأکید علیرضا زاکانی، شهردار تهران، بر توسعه ورزش همگانی و نقش آن در ایجاد شور و نشاط اجتماعی، نشاندهنده جایگاهی است که ورزش میتواند در مأموریت اجتماعی شهر داشته باشد. همچنین، رویکرد محمدامین توکلیزاده، معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، درباره توجه به «روح شهر» در کنار کالبد آن و مردمی بودن فعالیتهای ورزشی، یادآور این نکته است که شهر فقط به ساختوساز، توسعه معابر و تکمیل زیرساختهای فیزیکی نیاز ندارد؛ شهر به نشاط، تعامل، مشارکت و احساس تعلق شهروندان نیز نیاز دارد. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































