گل‌هایی که زیر آب پر پر شـدنـد

  فرناز قلعه‌دار: صبح شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۱ ساعت نزدیک ۱۰ صبح بود که گروهی از دانش‌آموزان دختر مدرسه طه شهرک کاروان از آن سوی خیابان جایی که موزه اداره پست قرار داشت بیرون آمدند. قرار بود به مناسبت هفته مشاغل یک اردوی علمی برگزار شود و بچه‌ها را برای بازدید از موزه پست ایران به آنجا ببرند. بچه‌ها بعد از بازدید کوتاه از موزه با بیرون آمدن از ساختمان اداره پست با دیدن محوطه زیبا و بزرگ پارک‌شهر در آن هوای بارانی دلشان می‌خواست مسئولان مدرسه ساعتی آنها را به پارک برده و گشتی در کنار دریاچه بزنند. بالاخره مربیان تسلیم خواهش دختران و بچه‌ها وارد پارک شهر شدند. درست در وسط پارک جایی که استخر جلبک بسته با آبی سبز رنگ خودنمایی می‌کرد چند قایق رنگ و رو رفته کنار استخر دیده می‌شد. بچه‌ها با دیدن قایق‌ها دوباره اصرار کردند که اجازه بدهند دقایقی در استخر پارک قایق سواری کنند تا لذت اردو رفتن آن روز تکمیل شود.

قایق سواری مرگبار

اولین گروه از بچه‌ها سوار قایق تفریحی شدند با مربی و مرد قایقران در کل 17 نفر بودند اما کسی به آنها نگفت این قایق فقط گنجایش 7 یا 8 نفر را دارد. هنوز دقایقی از سوار شدن کودکان به قایق نگذشته بود که بچه‌ها متوجه ورود آب به قایق شدند آنها فریاد زدند که آب در حال وارد شدن به قایق است اما قبل از آنکه قایقران بخواهد تصمیم بگیرد ناگهان قایق درست وسط استخر به دلیل سنگین شدن واژگون شد. صدای فریادهای دختران و مربیانشان که شاهد این صحنه بودند فضای پارک شهر را پر کرد. مرد قایقران وحشت‌زده در میان آب بالا و پایین می‌رفت. با صدای فریادهای بچه‌ها و مربیانشان چند رهگذر که متوجه این حادثه شده بودند برای کمک به بچه‌ها به دل آب زدند اما دو سه نفرشان در آب رسوب‌شده و گل‌ولای استخر گرفتار شدند. چند نفر دیگر هم وارد آب شدند دختران که نه شنا بلد بودند و نه جلیقه نجات داشتند در آب دست و پا می‌زدند و با هر بار بالا و پایین رفتن مقدار زیادی آب وارد دهان و بینی آنها می‌شد. …