در ۱۲ آوریل، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اعلام کرد ایالات متحده ورود و خروج کشتیها از تنگه هرمز را مسدود خواهد کرد. با این حال، حتی پیش از این تصمیم نیز تردد کشتیها در منطقه بهشدت کاهش یافته بود. ایران طی هفتههای قبل تهدید کرده بود کشتیهایی را که عوارض چندمیلیوندلاری مورد مطالبه تهران را پرداخت نکنند هدف قرار خواهد داد. مجموعه این تحولات عملاً یکی از مهمترین کریدورهای کالایی جهان را با اختلال جدی مواجه کرده است.
معمولاً اهمیت تنگه هرمز با نفت خام و گاز طبیعی مایع سنجیده میشود، اما وابستگی اقتصاد جهانی به تجارت خلیج فارس بسیار گستردهتر است. کشورهای منطقه پیش از جنگ حدود ۲۰ درصد از سوخت جت مورد معامله از طریق دریا در جهان را تأمین میکردند. خلیج فارس همچنین مبدأ حدود ۱۰ درصد از تجارت دریایی گازوئیل جهان بود.
این موضوع به این معناست که اختلال در تنگه هرمز مستقیماً بخشهایی مانند هوانوردی، حملونقل و فعالیتهای صنعتی را نیز تحت فشار قرار میدهد. کاهش عرضه فرآوردههای نفتی تنها به افزایش قیمت انرژی محدود نمیشود، بلکه میتواند هزینه فعالیت بخشهایی را که مستقیماً به این سوختها وابستهاند افزایش دهد.
وابستگی جهان به خلیج فارس در برخی مواد اولیه صنعتی حتی بیشتر است. این منطقه پیش از جنگ حدود ۲۳ درصد از تقاضای جهانی آمونیاک را تأمین میکرد. آمونیاک یکی از مواد کلیدی مورد استفاده در تولید کودهای شیمیایی و سایر فعالیتهای صنعتی است. بنابراین اختلال در عرضه آن میتواند مستقیماً به زنجیره تولید محصولات کشاورزی و صنایع وابسته منتقل شود. …
