به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، آلکس ناهومسون تحلیلگر اسرائیلی در یادداشتی که امروز در روزنامه معاریو منتشر شد، اعلام کرد: اسرائیلیها باید خود را برای روزی آماده کنند که دیگر در منطقه خبری از (دولت تروریست)آمریکا نخواهد بود. اوج استیصال ترامپ در برابر ایران با تکرار توهمات و خیالپردازی
وی اعتراف کرد: هم پیمانی اسرائیل با ایالات متحده یک پشتوانه راهبردی برای اسرائیل محسوب میشود، اما این به آن معنی نست که نباید اسرائیل خود را برای روزی که مجبور خواهد شد جنگ را به تنهایی به ویژه با ایران ادامه دهد، آماده نکند.
این تحلیلگر صهیونیست در این یادداشت نوشت: یک حقیقت ساده وجود دارد که اسرائیل باید آن را درک کند: ساختاری که نتواند از خود دفاع کند، در واقع مستقل نیست. این مسئله از اهمیت اتحاد با ایالات متحده — که یکی از مهمترین ارکان امنیت اسرائیل به شمار میرود — نمیکاهد؛ اما اتحادها، «افزاینده قدرت» هستند و نه جایگزینی برای قدرت مستقل.
رفتار آمریکا در نبرد علیه ایران به خوبی گواه این مدعاست. میتوان یک نبرد مشترک را آغاز کرد و برای دستیابی به اهداف مشترک پیش رفت، اما سپس به نقطه عطفی رسید که در آن منافع سیاسی تغییر میکند. در چنین شرایطی، جنگ متوقف میشود، تلاش برای دستیابی به یک توافق به هر قیمتی صورت میگیرد و به دشمن فرصت تجدید قوا داده میشود.
این تحلیلگر صهیونیست بعد از آن با اشاره به نقاط ضعف رژیم صهیونیستی نوشت: اسرائیل باید خود را از وابستگی صرف در زمینه انرژی، حتی در شرایط جنگهای طولانی مدت رهایی بخشد.
به اعتراف وی، امروز اسرائیل از لحاظ برق، سوخت، گاز و منابع انرژی مجبور به یافتن جایگزین است. این امر مستلزم ذخایر استراتژیک، تمرکززدایی، ذخیرهسازی و حفاظت از زیرساختهاست؛ چرا که انرژی یک سرمایه امنیتی است، نه صرفاً یک مورد اقتصادی. جنگ، مهمات را با سرعتی سرسامآور مصرف میکند. موشکها، موشکهای رهگیر، بمبها، گلولهها، پهپادها، قطعات یدکی و قطعات الکترونیکی، همگی ذخایری مصرفشدنی هستند (که بدون آمریکا دست اسرائیل به سرعت خالی و تهی میشود). اسرائیل نمیتواند به وضعیتی برسد که دقیقاً در زمان جنگ، به کارخانهها و تصمیمات یک حکومت خارجی وابسته باشد. از این رو، باید به فکر راه حلی برای ذخایر راهبردی خود باشد.
نویسنده بعد از پرداختن به موارد مصداقی دیگری در این رابطه به نقطه اصلی و کابوسی که صهیونیستها در حال حاضر با آن دست به گریبان شدهاند، رسیده و اعلام می کند: در هر برنامهریزی استراتژیک، اسرائیل باید یک سوال ساده را مطرح کند: اگر مهمترین متحد ما فردا صبح تصمیم بگیرد هیچ کمک مؤثری در دفع تهدیدات ارائه ندهد، ( و از منطقه بگریزد) وضعیت ما چگونه خواهد بود؟ اگر پاسخ این باشد که اسرائیل بدون توانایی اجرای یک نبرد مؤثر تنها خواهد ماند، پس امنیت آن بر پایهای سست و شکننده بنا شده است.
کمکهای آمریکا، همکاریهای اطلاعاتی و تقویت این اتحاد باید ادامه یابد، اما اسرائیل باید با تمام توان برای رسیدن به وضعیتی تلاش کند که در آن، قطع کمکها سبب فلج شدنش نشود، (اما امروز دقیقا منجر به فلج شدن آن خواهد شد).
چون اگر متحدی تصمیم به عقبنشینی از میدان نبرد (فرار از جنگ با ایران) گرفت، اسرائیل باید بتواند به تنهایی به مسیر خود (حفظ بقای خود) ادامه دهد و این یک شرط اصلی برای ادامه بقا است.
انتهای پیام/
