دریاچه ارومیه در مسیر احیای پایدار

بیتا میرعظیمی  گروه ایران زمین /    با این حال، تداوم پیامدهای خشکسالی‌های متوالی، کسری انباشته منابع آب زیرزمینی و فاصله جریان‌های سطحی از میانگین بلندمدت نشان می‌دهد بهبود شاخص‌های آبی را نمی‌توان به معنای پایان بحران منابع آب در حوضه آبریز دریاچه ارومیه دانست. اگرچه افزایش بارش‌ها و بهبود ذخایر سدهای دو استان آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی، در کنار پیش‌بینی بارندگی‌های ماه‌های پیش‌ رو، چشم‌انداز مساعدتری را برای سال آبی جدید ترسیم می‌کند، اما تحقق این چشم‌انداز بیش از هر چیز به مدیریت صحیح منابع آب، کنترل برداشت‌ها، جبران کسری آبخوان‌ها و هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول و مصرف‌کنندگان وابسته است.

دریاچه ارومیه که در محدوده جغرافیایی دو استان آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی قرار دارد، برای عبور از شرایط شکننده کنونی به استمرار جریان‌های ورودی و مدیریت یکپارچه منابع آب در حوضه آبریز نیازمند است. آخرین آمار اعلام ‌شده از سوی شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان شرقی نشان می‌دهد تراز دریاچه در هجدهم مهرماه سال آبی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به ۱۲۷۰.۵۸ متر از سطح دریا رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با شرایط مشابه سال آبی گذشته، ۱۱۰ سانتی‌متر افزایش دارد. همزمان، وسعت دریاچه به حدود یک‌هزار و ۹۴۶ کیلومتر مربع رسیده که بیش از یک‌هزار و ۴۷۰ کیلومتر مربع بیشتر از وسعت آن در زمان مشابه سال قبل است. حجم آب دریاچه نیز حدود ۲.۵۲ میلیارد مترمکعب برآورد شده است. مجموعه این تغییرات، از بهبود وضعیت دریاچه نسبت به دوره مشابه سال گذشته حکایت دارد. با این حال، ارزیابی پایداری این روند مستلزم توجه همزمان به وضعیت منابع آب سطحی و زیرزمینی در سراسر حوضه آبریز است.

رشد ۴۳ درصدی بارش در آذربایجان شرقی …