وی افزود: ویژگی دوم، یک نوع «اکتیویسم» و کنشگری است. نویسنده فقط یک پژوهشگر به معنای فردِ فاصله گرفته از مطلب نیست، بلکه یک «کنشگر» است. سومین ویژگی که از بقیه مهمتر است، «جانبداری» و داشتن یک ارزشمندی یا مجموعهارزشهایی است؛ بدین معنا که این روابط نباید حالتی داشته باشد که با منافع ایران، ارزشهای ایران، توسعه و پیشرفت ایران، و بهبود شرایط در تضاد باشد .
سجادپور در ادامه گفت: کتاب از نظر نویسندگی، در کنار این ویژگیها، مجموعهای از دادههاست. ملاقاتهای ایشان با جان کری (وزیر خارجه دولت اوباما)، حرفهایی که زدهاند و پیامهایی که رد و بدل شده، در کتاب هست؛ من کتاب را با دقت خواندهام و باید اعتراف کنم که این بخشها برای تجزیه و تحلیل بسیار کلیدی است .
رئیس پیشین مرکز مطالعات سیاسی و بینالملل وزارت امور خارجه ایران افزود: یک نگاه «راهحلگرایانه» در کل کار مشهود است. کتاب شامل دو بخش است؛ یکی مربوط به دوره اوباما و دیگری مربوط به دوره ترامپ. هر کدام حدود ۱۲ فصل را در بر میگیرند. در هر دو بخش، چند مفهوم و گزاره اصلیتر و جدیتر وجود دارد و آن، «پرهیز از سادهانگاری در روابط» است. وقتی از سادهانگاری فاصله میگیریم، این، روح غالب فصلهاست و در همین راستا، نقد نظراتی است که بعداً در ایران توسط افراد مختلف دانشگاهی با سادهانگاری در مورد قضیه آمریکا و سیاست ایران مطرح شده است . …
![جان کری: نتانیاهو با اصرار و فشار از اوباما میخواست که به بمباران ایران بپیوندد، اما رئیسجمهور وقت مخالفت کرد و معتقد بود که این یک اشتباه بسیار بزرگ است/ گفته میشد که کل ذخایر [اورانیوم ایران]، چند ماه پیش نابود شده؛ پس نیازی به بمباران دوباره وجود نداشت/ ترامپ باید بتواند به خانواده نظامیان جوان بگوید «ما هر کاری که ممکن بود انجام دادیم تا به نقطه جنگ نرسیم»](/news/u/2026-06-29/entekhab-16n9d.jpg)
