هر دو خواستهای که آقای نیکزاد به آن پرداخته غیرمنطقی است. در مورد برگزاری جلسات علنی خوب است او به این پرسش پاسخ دهد که: مگر شما نماینده مردم نیستید؟ خب، از طریق یک نظرسنجی از جامعه سؤال کنید آیا بود و نبود جلسات علنی مشکل جامعه است؟ و اگر مجازی یا واقعی باشد دردی از آنها دوا میکند؟
آقای نیکزاد خوب میداند حتی5درصد شرکتکنندگان در یک نظرسنجی علمی به نظر او رای نمیدهند. بعلاوه کسانی که پوست خربزه زیر پای وی میگذارند که از این ایده دفاع کند، شان و جایگاه مجلس برایشان هیچ اهمیتی ندارد و دنبال هیاهو و جنجال هستند و متاسفانه سادگی جناب نایبرئیس این مجال را برای آنها ایجاد کرده که حرفشان را از زبان نایبرئیس مجلس بیان کنند. شورایعالی امنیت ملی و شخص آقای قالیباف در این باره به تصمیم درستی رسیدهاند.
آقای نیکزاد در باره قانون عفاف و حجاب با ذکر مقدمهای میگوید: وضعیت بهگونهای است که ما اکنون در برخی سفرها دچار تردید میشویم که آیا مقصد پرواز همانجایی است که اعلام شده است یا خیر؛ چرا که با دیدن وضعیت ظاهری افراد شک میکنیم و پس از تحقیق، متأسفانه به حقیقت پی میبریم و متاثر میشویم.
بله حرف آقای نیکزاد در باره نامناسببودن وضعیت حجاب درست است. البته چون ایشان فقط هوایی سفر میکند وضعیت را بدتر هم میبیند اما روی زمین هم وضع حجاب خیلی بهتر از آسمان نیست و واقعاً نهفقط برای متدینین که برای بسیاری از خانوادههایی که اخلاقیات را رعایت میکنند ناراحتکننده است، بااینحال راهحلی که او پیشنهاد میکند سادهلوحانه است.
بهزعم نایبرئیس مجلس، اگر قانون عفاف و حجاب ابلاغ شود ظرف چندروز مملکت گلوبلبل میشود. به نظر میرسد او حتی یکبار این قانون را نخوانده. نکته اصلی این قانون که یواشکی و در کمیسیون فرهنگی به تصویب رسید رودررو قراردادن نیروی انتظامی با مردم است. بلکه صحیحتر آن است که بگوییم تقابل بخشی از جامعه با کلیت نظام است. رئیسجمهور و شورایعالی امنیت ملی فهم درستی از ماهیت نابسامان این قانون داشتند که توقف اجرای آن را تدبیر کردند. …
