حکایت سعدی در بوستان و گلستان، با زبانی ساده و عمیق، مفاهیم ارزشمندی را منتقل می‌کند. در این مقاله به بررسی یکی از این حکایات می‌پردازیم. این داستان‌ها همچنان الهام‌بخش نسل‌ها هستند.

اما بشنوید که چرا پیرزن این دور و بر پیدا شده بود: روزی دختره برای هواخوری رفته بود کنار دریا که یک لنگه‌ی کفش طلایی اش را آب برد. دختر خیلی ناراحت شد، اما چیزی به پسر پادشاه نگفت. آب لنگه‌ی کفش را برد تا تو مملکت دیگری و نزدیک قصر پادشاه گیر کرد. روزی که مهترها اسب‌های شاه را برده بودند تا آب بدهند، …

یکی بود، یکی نبود. در زمان‌های قدیم پادشاهی بود و این پادشاه وزیر باتدبیر و لایقی داشت. از طرفی پسر پادشاه و پسر وزیر با هم رفیق یکدل و یک جان بودند. روزی از روزها پسر وزیر با چند تا دوستش برای گردش رفتند دور و بر شهر. چند روزی گذشت، اما پسر وزیر برنگشت و هیچ کس هم از او خبری نداشت.

یک دخترى بود کچل که هیچ‌کس حاضر نمى‌شد بگیردش. یک بابائى هم بود قُر که هیچ‌کس حاضر نبود زنش بشود. این دو تا همدیگر را دیدند و با هم عروسى کردند به این شرط که هیچ‌وقت خدا عیبى را که دارند به‌ روى هم نیاورند….