با این حال، بخشی از بازتاب‌های رسانه‌ای این نشست، به‌ویژه در موضوع کافه‌ها و برخی اظهارنظرها درباره وضعیت خیابان‌های سنایی و ایرانشهر، تلاش کرد تصویر پلیس را صرفاً در قامت یک نهاد «محدودکننده» بازنمایی کند؛ تصویری که اگر مجموعه سخنان رئیس اداره اماکن را یکجا و در بستر مأموریت این پلیس بخوانیم، با واقعیت کامل سخنان او فاصله دارد.
نخستین نکته‌ای که نباید در هیاهوی برخی تیترها گم شود، تأکید صریح سرهنگ رفیعی بر همراهی و حمایت از اصناف بود. او در همین نشست از جامعه اصناف، بازاریان، اتحادیه‌ها، اتاق‌های اصناف و مجموعه‌های مرتبط به دلیل ایستادگی و خدمت‌رسانی به مردم در شرایط دشوار تقدیر کرد و نقش آنها را در استمرار عرضه کالا و خدمات ضروری مورد توجه قرار داد.
این نکته مهمی است؛ چرا که اداره نظارت بر اماکن عمومی اساساً در نقطه مقابل «فعالیت اقتصادی» قرار ندارد. برعکس، بخش مهمی از مأموریت آن، ایجاد بستر امن و قانونمند برای فعالیت اقتصادی و اجتماعی است. در همین نشست نیز تأکید شد که مأموریت‌های پلیس اماکن تنها به برخوردهای انتظامی محدود نیست و موضوعاتی همچون بررسی صلاحیت‌ها، صدور تأییدیه، خدمات‌رسانی و همراهی با واحدهای صنفی را نیز دربرمی‌گیرد.
از همین منظر باید میان «نظارت» و «محدودسازی» تفاوت قائل شد.
وقتی پلیس درباره سد معبر سخن می‌گوید، موضوع فقط یک میز و صندلی یا چند دستگاه خودرو نیست؛ بحث بر سر حق شهروندی برای استفاده از معبر عمومی است. خود سرهنگ رفیعی نیز به طور مشخص به شهروندانی مانند افراد دارای معلولیت یا کسانی که با ویلچر تردد می‌کنند اشاره کرده است؛ شهروندانی که یک سد معبر ساده می‌تواند برای آنان به مانعی جدی تبدیل شود.
بنابراین، دفاع از اجرای قانون در این حوزه را نمی‌توان در تقابل با جامعه یا کسبه تعریف کرد. اتفاقاً حفظ حق شهروندان و حفظ حق کسبه، در یک چارچوب قانونی قابل جمع است. …
دانلود از کافه بازار
