انتظار میرفت این ماموریت حداکثر تا عصر یکشنبه یا صبح دوشنبه به وقت پکن پرتاب شود. هنوز مشخص نیست که چین چه زمانی میتواند برای پرتاب این ماموریت اقدام کند. دلیل دقیق این تأخیر بلافاصله اعلام نشد. رسانههای دولتی تنها گزارش دادند که «کاوشگر ماه شرایط پرتاب را ندارد» و این «ارزیابی بر اساس اصل احتیاط، قابلیت اطمینان و موفقیت مطلق ماموریت انجام شده است».
ایالات متحده و چین در رقابتی تنگاتنگ برای ایجاد سکونتگاه در قطب جنوب ماه هستند؛ جایی که گمان میرود آب به صورت یخزده در دهانههای تاریک آن به وفور وجود داشته باشد. تا کنون هیچ ماموریتی به طور مستقیم آب موجود در ماه را تجزیه و تحلیل نکرده است، کاری که «چانگئی-۷» قصد انجام آن را داشت.
اگرچه ایالات متحده با استفاده از حسگرهای دورسنجی ماهوارههای در حال گردش، ذخایر یخ آب را شناسایی کرده و شروع به تخمین اندازه آنها کرده است، اما هرگز موفق نشده کاوشگری را برای حفاری این منبع به ماه بفرستد. یک شرکت مستقر در تگزاس به نام «ماشینهای شهودی» (Intuitive Machines)، در سال ۲۰۲۵ یک مته کاوشگر آب به ماه فرستاد، اما فضاپیما هنگام تلاش برای فرود در زمینهای بهشدت خطرناک قطب جنوب، تعادل خود را از دست داد و نتوانست اهداف ماموریت خود را تکمیل کند.
با این حال، تأخیر در پرتاب «چانگئی-۷» میتواند این فصل از رقابت فضایی - که مقامات آمریکایی از آن به عنوان تقابل با چین یاد میکنند - را دوباره به شرایط رقابتی بازگرداند.
ایالات متحده چندین فضاپیما دارد که طی سال آینده به سمت همان منطقه قمری که «چانگئی-۷» هدف گرفته بود، حرکت میکنند. شرکت «آستروبوتیک تکنولوژی» (Astrobotic Technologies) مستقر در پیتسبورگ میتواند سطحنشین «گریفین» خود را حداکثر تا اواخر ۲۰۲۶ به قطب جنوب ماه پرتاب کند. همچنین شرکت فضایی جف بزوس، «بلو اوریجین»، برنامههایی برای ارسال حداکثر دو سطحنشین رباتیک به ماه در سال آینده دارد که یکی از آنها ممکن است شامل مریخنورد «وایپر» (VIPER) باشد؛ رباتی اکتشافی که توسط ناسا بهطور خاص برای جستوجوی یخ آب و سایر منابع قمری طراحی شده است.
این باور که قطب جنوب ماه حاوی ذخایر عظیمی از آب یخزده است، دلیل اصلی تبدیل شدن این منطقه به صحنه اصلی این رقابت بینالمللی است. این منبع ارزش فوقالعادهای برای اکتشافات فضایی دوردست و یک پایگاه احتمالی قمری دارد، زیرا میتواند به هوای قابل تنفس، آب آشامیدنی یا حتی سوخت موشک تبدیل شود.
جیمز هد، استاد بازنشسته دانشگاه براون که در برنامه قمری آپولو ناسا کار کرده است، میگوید وجود یخ آب در مقادیر کافی برای چنین مقاصدی در حال حاضر مشخص نیست. او افزود که «چانگئی-۷» میتواند به پیشرفتهای مهمی در این زمینه کمک کند و آزمایشها را برای اکتشاف و آزمایشهای بیشتر دقیقتر و متمرکزتر نماید.
یوچی کیان، زمینشناس قمری در دانشگاه هنگکنگ، به سیانان گفت که با «چانگئی-۷»، برنامه قمری چین «از یک برنامه اکتشافی به یک برنامه بهرهبرداری از منابع در حال تغییر است». او گفت: «میتوانید ببینید که برای چین و سایر کشورها، ما در حال تکامل از کاوش در ماه و استفاده از منابع زمین، به یک اکتشاف پایدارتر قمری با استفاده از منابع خود ماه هستیم.»
