۵۰اهداکننده و سازمان بزرگ تا به اینجا در طول چرخه انتخاباتی میاندورهای۲۰۲۶ در مجموع ۲.۷۷میلیارد دلار کمک کردهاند. مشارکتکنندگان همسو با جمهوریخواهان ۱.۶۷میلیارد دلار (یا حدود ۶۰درصد از کل کمکها) را به خود اختصاص دادند که دوبرابر رقم ۸۳۲میلیون دلاری (۳۰ درصدی) اهداکنندگان همسو با دموکراتها است. آن ۲۶۴میلیون دلار باقیمانده، یعنی حدود ۱۰درصد، از سوی کمککنندگان طبقهبندیشده به عنوان «دوحزبی» یا «منافع خاص»، از جمله گروههای حامی شرطبندی ورزشی و رمزارز، تامین شده است. افراد میتوانند در چرخه انتخاباتی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ حداکثر ۳۵۰۰ دلار به کمپین یک نامزد فدرال ایالات متحده در هر انتخابات کمک کنند. با این حال، برخی از افراد حاضر در این فهرست صدهامیلیون دلار کمک کردهاند. این کار قانونی است؛ زیرا بیشتر پول نه به نامزدها، بلکه به کمیتههای اقدام سیاسی بزرگ یا همان «سوپر پکها» رفته است که میتوانند کمکهای مالی با هر مبلغی را بپذیرند. سوپرپک چیست؟
سوپرپک گروهی است که میتواند مبالغ نامحدودی را برای حمایت یا مخالفت با نامزدها، عمدتا از طریق تبلیغات، جمعآوری و هزینه کند. شرط اصلی این است که نباید هزینههای خود را با نامزدها یا کمپینهای آنها هماهنگ کند. این گروهها در سال۲۰۱۰ پس از دو حکم دادگاه پدید آمدند که راه را برای هزینهکرد نامحدود در انتخابات توسط گروههای مستقل از نامزدها هموار کرد. سوپرپکها باید اهداکنندگان خود را به «کمیسیون فدرال انتخابات» (آژانس آمریکایی ناظر بر انتخابات فدرال) گزارش کنند. اما برخی از مشارکتکنندگان عمده، از جمله «وان نیشن» و «مجوریتی فوروارد»، گروههای غیرانتفاعی هستند که مجبور نیستند اهداکنندگان خود را افشا کنند. این امر میتواند منبع اصلی پولهای سیاسی را پنهان کند؛ رویهای که به «پولهای سیاه» معروف است. اما «لارنس لسیگ»، استاد حقوق و مدیریت در دانشکده حقوق هاروارد و از مدافعان اصلاح نظام تامین مالی انتخاباتی، استدلال میکند که این پول تنها از دید رأیدهندگان پنهان نگه داشته میشود. …

بازار

































































































































































