روایتی از پرونده واقعی جنگ با بازی سعید آقاخانی

محمدمهدی عزیزمحمدی- فیلمنامه‌نویس این اپیزود از فصل دوم مجموعه نمایشی «سرو، سپید، سرخ»، در گفت‌وگو با ایسنا درباره بازسازی یک روایت واقعی معتقد است که در تبدیل یک واقعیت به درام، می‌توان شخصیت‌پردازی و جزئیات دراماتیک را به قصه افزود، اما نباید به هسته معنایی و واقعیت ماجرا دست زد.

عزیزمحمدی درباره شکل‌گیری ایده «کاش خانه‌ات پنجره نداشت» گفت: «این ایده از یک اتفاق واقعی در همان دوره جنگ رمضان شکل گرفت. در جریان بررسی پرونده‌های آن دوره، با ماجرای مردی مواجه شدم که پس از آسیب دیدن خانواده‌اش در جریان بمباران، در پی زنی رفت که از پنجره خانه‌اش فیلم گرفته و تصاویر آن را منتشر کرده بود. او پس از پیدا کردن این زن، تلاش کرد تا خودش از او انتقام بگیرد. در واقعیت، ماجرا خیلی زودتر از آنچه در نسخه نمایشی می‌بینیم به پایان رسید و پلیس نیز در مدت کوتاهی مرد را دستگیر کرد. من برای تبدیل این اتفاق واقعی به درام، بخش‌هایی از ماجرا را دراماتیک کردم، اما اصل پرونده واقعی بود.» 

این فیلمنامه‌نویس ادامه داد: «برایم خیلی جالب بود که فردی خودش به دنبال کسی رفته بود که تصور می‌کرد به زندگی‌اش آسیب زده و قصد داشت از او انتقام شخصی بگیرد. احساس کردم این موقعیت ظرفیت تبدیل شدن به یک اپیزود را دارد و در عین حال نمی‌خواستم قصه کلیشه‌ای باشد. بسیاری از کارهایی که انجام می‌دهم، مبنایی شخصی هم برای خودم دارند. من به موضوع انتقام علاقه دارم و این ماجرا برایم جذاب بود. به همین دلیل آن را به رشته تحریر درآوردم و در نهایت، فیلمنامه به محمدرضا خردمندان رسید و ایشان آن را ساخت.» 

عزیزمحمدی درباره تبدیل یک پرونده واقعی به اثری نمایشی گفت: «این پرونده واقعی بود، اما به‌خودی‌خود درام خاصی نداشت. بنابراین تلاش کردیم با شخصیت‌پردازی، طراحی شخصیت آن مرد و خانواده‌اش، پرداختن به ارتباط میان اعضای خانواده و همچنین رابطه‌ای که برای آن دختری که فیلم را فرستاده بود،به این اتفاق ساختار دراماتیک دادیم.»  …