هنری فارل، آبراهام نیومن و یلینگ تن در مقالهای با عنوان «تله گلوگاهها» هشدار میدهند که تلاش کشورها برای افزایش امنیت اقتصادی، در صورت نادیده گرفتن پیامدهای اقدامات متقابل، ممکن است به کاهش امنیت همگانی منجر شود. به اعتقاد نویسندگان، گلوگاههای راهبردی همان نقاطی در شبکه اقتصاد جهانی هستند که کنترل آنها به یک کشور امکان میدهد جریان تجارت، فناوری، سرمایه یا مواد اولیه حیاتی را محدود کند و از این طریق بر رفتار دیگران اثر بگذارد.
سلطه آمریکا بر نظام مالی مبتنی بر دلار و فناوریهای پیشرفته، در کنار جایگاه چین در زنجیره تأمین مواد معدنی کمیاب و برخی صنایع راهبردی، نمونههایی از این قدرت هستند. ایران نیز با توجه به موقعیت جغرافیایی خود در تنگه هرمز، در زمره بازیگرانی قرار میگیرد که میتوانند بر مسیرهای حیاتی تجارت جهانی انرژی تأثیر بگذارند.
چرخهای که امنیت را کاهش میدهد
نویسندگان توضیح میدهند که مشکل اصلی صرفاً در اختیار داشتن این اهرمها نیست، بلکه در رقابتی است که استفاده از آنها ایجاد میکند. هنگامی که یک کشور برای کاهش وابستگی خود به رقیب، محدودیتهای تجاری یا فناوری وضع میکند، طرف مقابل ممکن است این اقدام را تهدیدی علیه امنیت و منافع بلندمدت خود بداند و به اقدامات متقابل روی آورد. در نتیجه، هر طرف برای افزایش امنیت خویش تلاش میکند، اما حاصل این رقابت میتواند افزایش ناامنی برای همه باشد. …


دانلود از کافه بازار




![[فرشاد رومی] دوستان راهبردی ایران](/news/u/2026-10-19/ettelaat-fm0ym.jpg)












































































