این موضوع در روزهای اخیر بیش از پیش مورد توجه ناظران قرار گرفته و به نظر میرسد میتواند معادلات پیچیدهای را که بر روابط ایران و آمریکا سایه افکنده، دستخوش تغییر سازد.
یک منبع آگاه که از جزئیات گفتوگوهای پشتپرده مطلع است، تأکید کرده که در هفته پیش رو، واقعاً باید به آنچه چین میگوید و انجام میدهد توجه ویژهای داشت. این منبع به درخواست عربستان سعودی از پکن برای کمک در خصوص نیروهای انصارالله و همچنین دیدار پیشروی دونالد ترامپ با شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، در آمریکا اشاره کرده و آن را نقطه عطفی بالقوه دانسته است.
بر اساس اطلاعات ارائهشده، نیروهای انصارالله تعهد دادهاند که به آمریکا حمله نمیکنند. این تعهد تا حد زیادی امکان درگیری همزمان ایران در دو جبهه دریای سرخ و تنگه هرمز را از میان برده و فضای مانور بیشتری برای دیپلماسی ایجاد کرده است.
در چنین شرایطی، سعودیها از چینیها خواستهاند که در برابر ایرانیها میانجیگری کنند و نیروهای انصارالله را از ادامه حملات بازدارند. این نخستین بار است که شاهد دخالت جدی و مستقیم چین در این پرونده حساس هستیم؛ دخالتی که با توجه به روابط نزدیک پکن با تهران و نفوذ اقتصادی و سیاسی چین در منطقه، میتواند نتایج ملموسی به همراه داشته باشد.
چین در سالهای اخیر نقش خود را در خاورمیانه به تدریج گسترش داده و از یک بازیگر صرفاً اقتصادی به بازیگری دیپلماتیک تبدیل شده است.
میانجیگری موفق پکن در احیای روابط ایران و عربستان در سالهای گذشته، نمونهای بارز از این تغییر رویکرد است. اکنون نیز درخواست ریاض از پکن برای مهار انصارالله، نشاندهنده اعتماد روزافزون کشورهای عربی به ظرفیت چین در مدیریت بحرانهای منطقهای است.
اگر چین بتواند فشار مؤثری بر انصارالله وارد کند و همزمان کانالهای ارتباطی خود با تهران را برای کاهش تنشها به کار گیرد، این اقدام میتواند به کاهش فشارهای نظامی بر ایران کمک کرده و زمینه را برای مذاکرات مستقیم یا غیرمستقیم با واشنگتن فراهم سازد. …
