بازار
فریدمن در حوزۀ سلامت عمومی به بی‌توجهی و ضعفِ مراکز دولتی در قبالِ بیماری‌های همه‌گیر اشاره کرده است. بخش دیگری از مقاله به سیاستِ خارجیِ آمریکا و وضعیت غزه اختصاص دارد. نویسنده بین توافق‌ها و دستاوردهای اعلام‌شدۀ دولت ترامپ و میزان پیگیری و اجرایشان شکافِِ جدی می‌بیند.
فریدمن در اهمیتِ استمرار دیپلماسی، تجربۀ «جیمز بیکر» در مذاکرات منتهی به «کنفرانس مادرید» در سال 1991 را با رویکردِ کنونیِ دولت ترامپ مقایسه می‌کند و در نهایت این سه حوزه را به مسئله‌ای واحد پیوند می‌دهد: «مهار مشکلات در گرو عقلانیتِ دولت برای پیش‌بینی، مدیریت و مهار تهدیدهایی است که امنیت و منافع عمومی را خدشه‌دار می‌کنند.» نیویورک‌تایمز؛ توماس فریدمن؛ 29 سپتامبر2026
رئیس‌جمهور ترامپ آن‌قدر نفرت‌انگیز است که حتی نوشتن دربارۀ او حسِ تحقیر به آدم می‌دهد. کدام رئیس‌جمهوری ممکن است در حضور رهبر چین، رئیس‌جمهور پیشینِ کشورش را این‌گونه تحقیر کند که ترامپ-- با تمسخر «جو بایدن» که این روزها با سرطان دست‌و‌پنجه نرم می‌کند— چُنین کرد؛ آن هم به این نحو و با اشاره به این که به‌جای تصویر بایدن، تصویر قاب‌شدۀ «دستگاهِ امضای خودکار» را در کاخ سفید آویخته‌اند؟
[م. اشارۀ نویسنده به این موضوع است که در جریان بازدیدِ اخیر «شی‌جین‌پینگ» از کاخ سفید، ترامپ او را به «راهروی مشاهیر رؤسای‌جمهور» برد و در جایی که باید پرترۀ «جو بایدن» قرار می‌گرفت، تصویر «دستگاه امضای خودکار» را نشان داد و گفت: «این هم بایدن!» شی به این شوخی خندید و موضوع به‌سرعت رسانه‌ای شد.] …
