بازار
پژوهش روی هزار کارتریج بی حسی چه چیزی را نشان داد؟
این مطالعه که در سال 2013 در مجله General Dentistry منتشر شد، با هدف بررسی میزان آلودگی خونی کارتریج های بی حسی دندان پزشکی پس از استفاده انجام گرفت. پژوهشگران در مجموع هزار کارتریج مصرف شده را از یک کلینیک جراحی دهان جمع آوری کردند. این کارتریج ها حاوی سه نوع مختلف داروی بی حسی بودند.
محققان برای بررسی آلودگی، از دو روش استفاده کردند: نخست، بررسی چشمی نمونه ها با میکروسکوپ تشریحی و دوم، انجام آزمایش های شیمیایی با استفاده از نوارهای معرف تشخیص خون.
نتایج تفاوت قابل توجهی میان این دو روش نشان داد. تنها هفت کارتریج از هزار نمونه، خون قابل مشاهده داشتند؛ اما آزمایش نوارهای معرف در بیش از 76 درصد کارتریج ها وجود مقادیر اندکی خون را شناسایی کرد.
به بیان دیگر، بررسی ظاهری به تنهایی نمی توانست آلودگی موجود در بخش بزرگی از نمونه ها را تشخیص دهد. محلول داخل کارتریج ممکن بود همچنان شفاف به نظر برسد، درحالی که آزمایش شیمیایی وجود خون را در آن تایید می کرد.
پژوهشگران همچنین اثر ضدباکتریایی محلول لیدوکائین را بررسی کردند. نتایج نشان داد میزان کاهش باکتری های زنده در محلول لیدوکائین و محلول بافر فسفات (PBS) تفاوت قابل توجهی نداشت. بنابراین، نمی توان فرض کرد که وجود داروی بی حسی به تنهایی آلودگی احتمالی را از بین می برد. چگونه ممکن است خون وارد کارتریج بی حسی شود؟
در جریان تزریق بی حسی موضعی، سوزن وارد بافت بیمار می شود و ممکن است با رگ های خونی کوچک تماس پیدا کند. در برخی شرایط، احتمال برگشت مقدار کمی خون از مسیر سوزن به داخل کارتریج وجود دارد؛ پدیده ای که می تواند به آلودگی اجزای سیستم تزریق منجر شود. …
