دیپلماسی ایرانی: سفر اخیر شی جینپینگ رئیسجمهور چین به مصر را نمیتوان صرفاً یک سفر تشریفاتی میان دو کشور تلقی کرد. این سفر در شرایطی انجام میشود که روابط مصر و چین طی سالهای اخیر وارد مرحلهای تازه شده و همکاریهای دو کشور از سطح روابط سیاسی و تجاری سنتی فراتر رفته است. امروز مناسبات قاهره و پکن مجموعهای گسترده از حوزههای سیاسی، اقتصادی، تجاری، سرمایهگذاری، زیرساخت، انرژی، فناوری، حملونقل و همکاریهای امنیتی را دربرمیگیرد و به یکی از مهمترین روابط دوجانبه چین در جهان عرب و آفریقا تبدیل شده است. از این منظر، سفر رئیسجمهور چین به قاهره را باید در چارچوب جایگاه فزاینده مصر در محاسبات راهبردی پکن و اهمیت چین در سیاست خارجی و اقتصادی مصر مورد توجه قرار داد.
روابط دیپلماتیک مصر و چین در سال ۱۹۵۶ برقرار شد و مصر نخستین کشور عربی و آفریقایی بود که جمهوری خلق چین را به رسمیت شناخت. این اقدام در شرایط جنگ سرد و در دورهای که نظام بینالملل تحت تأثیر رقابت دو بلوک شرق و غرب قرار داشت، اهمیت سیاسی قابل توجهی داشت و زمینه شکلگیری روابطی پایدار میان قاهره و پکن را فراهم کرد. طی هفت دهه گذشته، روابط دو کشور با وجود تحولات گسترده منطقهای و بینالمللی استمرار یافته و در سال ۲۰۱۴ به سطح «شراکت راهبردی جامع» ارتقا پیدا کرده است. این تحول، دامنه روابط را از همکاریهای سیاسی و اقتصادی متعارف به حوزههای گستردهتری از مناسبات دوجانبه و بینالمللی گسترش داد.
یکی از مهمترین عوامل اهمیت مصر برای چین، موقعیت جغرافیایی این کشور است. مصر در محل اتصال آفریقا، آسیا، خاورمیانه و دریای مدیترانه قرار گرفته و کانال سوئز، این کشور را به یکی از مهمترین گرههای حملونقل و تجارت دریایی جهان تبدیل کرده است. کانال سوئز کوتاهترین مسیر دریایی میان اقیانوس هند و دریای مدیترانه به شمار میرود و نقش مهمی در جابهجایی کالا میان آسیا و اروپا دارد. برای چین که یکی از بزرگترین قدرتهای تجاری جهان است، استمرار فعالیت و امنیت این مسیر اهمیت اقتصادی و راهبردی دارد. از همین رو، ارتباط نزدیک با مصر بخشی از نگاه چین به مسیرهای تجاری و زنجیرههای تأمین جهانی محسوب میشود. …
