صعود «جیانگ» به قدرت در بحبوحه اعتراضات دموکراسیخواهانه میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ آغاز شد، اعتراضاتی که به طرز خشونت باری توسط نیروهای چینی سرکوب شد و همچنان یکی از حساسترین تابوهای سیاسی در سرزمین اصلی چین است. شی در سخنرانی ۴۵ دقیقهای خود، فهرست بلندی از دستاوردهای جیانگ، از جمله اشارهای نادر به اعتراضات دموکراسیخواهانه تیانآنمن، را ستود و از تصمیم نهایی حزب کمونیست برای رد خواستههای معترضان و پاکسازی میدان با استفاده از نیروها و تانکها تمجید کرد. شی گفت: «در فاصله بهار و تابستان ۱۹۸۹، چین شاهد یک تحول سیاسی جدی بود، رفیق جیانگ زمین قاطعانه از تصمیمات صحیح کمیته مرکزی حمایت و آنها را اجرا کرد و عملا ثبات را در شانگهای حفظ کرد.»
اعتراضات ابتدا در ماه آوریل آغاز شد و با مرگ «هو یائوبانگ»، رهبر سابق حزب کمونیست چین، در سن ۷۳سالگی آغاز شد. «هو» که از نظر مردم به عنوان قهرمان آزادسازی شناخته میشد، دو سال قبل از آن برکنار شده بود و مرگ او در ۱۵ آوریل طنین گستردهای داشت. چند روز بعد، هزاران دانشجو در پکن راهپیمایی کردند و خواستار دولتی دموکراتیکتر به افتخار «هو» شدند. معترضان در میدان تیانآنمن تجمع کردند و تعدادشان طی چند هفته تا ۴ژوئن افزایش یافت و نیروهای ارتش آزادیبخش خلق به سمت آنها آتش گشودند. جیانگ به طور غیرمنتظرهای اندکی پس از سرکوب، دبیرکل حزب کمونیست شد.
همچنین در یک مستند ۱۲قسمتی به سهم جیانگ در حمایت از تصمیم حزب برای سرکوب معترضان اشاره شد. دوران جیانگ شاهد پیشرفت اقتصاد چین و گشودن درهای آن به روی جهان بود و با پیوستن این کشور به سازمان تجارت جهانی - با حمایت ایالات متحده - در سال ۲۰۰۱ به اوج خود رسید. پس از آن، دورهای از رشد اقتصادی شدید آغاز شد و روابط بین ایالات متحده و چین بهبود یافت. با این حال، در سالهای اخیر روابط دوجانبه به دلیل تنشهای تجاری مکرر و رقابتهای ژئوپلیتیک فزاینده، رو به وخامت گذاشته است. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
