تهدید کابل‌های زیردریایی؛ هزینه جنگ به اقتصاد دیجیتال می‌رسد

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ در معادلات امنیتی خلیج فارس، اهمیت کابل‌های زیردریایی دیگر به انتقال اینترنت کاربران محدود نیست؛ این زیرساخت‌ها بخشی از شبکه‌ای هستند که بانک‌ها، مراکز داده، سامانه‌های هوش مصنوعی، شرکت‌های انرژی و تجارت بین‌المللی را به یکدیگر متصل می‌کند. به همین دلیل، بررسی آسیب‌پذیری این کابل‌ها باید در چارچوب وابستگی اقتصادی کشورهای منطقه به زیرساخت‌های دیجیتال انجام شود؛ زیرساخت‌هایی که طی سال‌های اخیر به یکی از پایه‌های اصلی برنامه‌های توسعه اقتصادی و جذب سرمایه‌گذاری خارجی در کشورهای جنوبی خلیج فارس تبدیل شده‌اند. 

گزارش رویترز در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ به نقل از دو مقام ارشد امنیتی ایران اعلام کرد که در صورت ازسرگیری حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، طرح‌هایی برای هدف قرار دادن کابل‌های ارتباطی زیردریایی منطقه مطرح شده است. انتشار این گزارش بار دیگر توجه‌ها را به این واقعیت جلب کرد که در صورت گسترش یک درگیری نظامی، پیامدهای آن می‌تواند از میدان نبرد فراتر رود و زیرساخت‌های اقتصادی و ارتباطی منطقه را نیز تحت تاثیر قرار دهد. 

نکته محوری در این بحث، تفاوت میان سهم کابل‌های عبوری از تنگه هرمز در شبکه جهانی اینترنت و اهمیت آن‌ها برای اقتصاد دیجیتال کشورهای حاشیه خلیج فارس است. حتی اگر سهم یک گذرگاه از پهنای باند جهانی محدود باشد، این موضوع لزوما به معنای کم‌اهمیت بودن آن برای کشورهایی نیست که بخشی از ارتباطات بین‌المللی خود را از همان مسیر تامین می‌کنند. از همین‌رو تنگه هرمز را نه به‌ عنوان نقطه‌ای که به‌ تنهایی اینترنت جهان را کنترل می‌کند، بلکه باید به‌ عنوان یکی از نقاط حساس ارتباطی در معادلات منطقه‌ای بررسی کرد. وابستگی دیجیتال؛ حلقه کمتر دیده‌شده اقتصاد خلیج فارس

بر اساس اطلاعات اتحادیه بین‌المللی مخابرات، بیش از ۹۹ درصد تبادل داده بین‌المللی از طریق کابل‌های زیردریایی انجام می‌شود. این شبکه‌ها ارتباط میان مراکز داده، شرکت‌ها، موسسات مالی و خدمات دیجیتال را در سطح جهانی برقرار می‌کنند. در نتیجه هرگونه اختلال جدی در مسیرهای ارتباطی می‌تواند بر کیفیت و هزینه دسترسی به خدمات خارجی اثر بگذارد؛ هرچند دامنه پیامدها به ظرفیت مسیرهای جایگزین، معماری شبکه و مدت اختلال بستگی دارد. …