بازار
به گفته او، این خودروها به ازای پیمایش هر ۱۰۰ کیلومتر بیش از ۷۵ لیتر سوخت مصرف می‌کنند؛ رقمی که در مقایسه با مصرف ۳۵ تا ۴۰ لیتری کشنده‌های جدید، فاصله‌ای چشمگیر را نشان می‌دهد.
این اختلاف مصرف، تنها یک عدد در آمارهای حمل‌ونقل نیست؛ بلکه نشانه‌ای از هزینه اقتصادی و اتلاف منابعی است که در سایه تعلل در نوسازی ناوگان ادامه دارد. در شرایطی که مدیریت مصرف سوخت به یکی از چالش‌های جدی کشور تبدیل شده، تداوم فعالیت هزاران کامیون چند دهه‌ای این پرسش را مطرح می‌کند که چرا سیاست‌های نوسازی هنوز نتوانسته‌اند به نتیجه‌ای متناسب با ابعاد بحران برسند؟ وعده ۱۱۰ هزار دستگاهی که روی زمین ماند
مصلح با اشاره به اهداف پیش‌بینی‌شده در برنامه‌های توسعه پنجم و هفتم گفت که نوسازی حدود ۱۱۰ هزار دستگاه خودرو در این برنامه‌ها مورد توجه قرار گرفته بود؛ با این حال، این هدف تاکنون آن‌طور که انتظار می‌رفت محقق نشده است.
این در حالی است که نوسازی ناوگان نه‌تنها به کاهش مصرف سوخت کمک می‌کند، بلکه می‌تواند هزینه‌های نگهداری، استهلاک و اختلال در زنجیره تأمین کالا را نیز کاهش دهد. با وجود این، فاصله میان اهداف اعلام‌شده و عملکرد اجرایی همچنان پابرجاست و ناوگان فرسوده سهم قابل‌توجهی از حمل‌ونقل جاده‌ای کشور را در اختیار دارد. نوسازی با وام‌های گران؛ بدون سهم دولت!
رئیس انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل سراسری بزرگ‌مقیاس هوشمند جاده‌ای کالا همچنین از نبود حمایت مالی مؤثر دولت در روند نوسازی انتقاد کرد و گفت این اقدامات عمدتاً با استفاده از تسهیلات بانکی با نرخ سود بیش از ۲۲ درصد انجام شده است.
به گفته مصلح، با وجود وعده‌هایی که برای پرداخت تسهیلات حمایتی داده شده بود، تاکنون کمک یارانه‌ای مشخصی برای این طرح اختصاص نیافته است. …
