به گزارش روز نو بهرهبردار تعدادی از غرفهها هزینه بالای اجاره، حقوق کارکنان، فاصله فرودگاه با مراکز خرید و حتی شرایط جنگی را دلیل افزایش قیمتها عنوان میکند و حتی عبارات قابل تاملی را نیز به زبان میآورد: «چهار میلیارد اجاره میدهم و مجبورم در هایپر گران فروشی کنم.».
اما سوال این جاست که آیا خریدار باید تاوان اجارههای میلیاردی و هزینههای بالای بهرهبردار را از جیب خود بپردازد؟ آیا برنده شدن در یک مزایده با رقم بالاتر، میتواند مجوزی برای گران فروشی و تحمیل هزینههای آن به مسافر باشد؟
در پی گزارشهای متعدد مردمی درباره گران فروشی در غرفههای عرضه تنقلات و مواد غذایی فرودگاه بینالمللی شهید هاشمینژاد مشهد، خبرنگار ما برای تهیه یک گزارش میدانی و سرزده با بازرسان اتاق اصناف راهی این مجموعه شد. بازدیدی که نتیجه آن ثبت کلکسیونی از تخلفات متعدد برای تعدادی از غرفهها و تذکر درباره رعایت قیمت و درج نرخ کالاها بود.
بررسیهای انجامشده توسط بازرسان اتاق اصناف نشان میداد در برخی غرفهها، قیمت کالاها تا دو برابر قیمت درجشده روی محصول عرضه میشد. از تنقلاتی مانند پفک و بادامزمینی گرفته تا نوشیدنی و سایر اقلام مصرفی. ماجرا، اما به غرفههای تنقلات محدود نمیشود.
در رستوران مستقر در بخش بالایی فرودگاه نیز منوی قیمت وجود نداشت و نرخ برخی غذاها به شکل قابل توجهی بالاتر از نرخهای اعلامی اتحادیه بود.
در کافی شاپ نیز عدم درج قیمت برخی مواد غذایی ارائه شده در منو و قیمتهای حدودا ۲ برابری در مقایسه با سایر واحدهای صنفی به چشم میخورد.
گران فروشی تا ۲ برابر قیمت روی کالا
بازرس … …
